Applaus

Lovende artikelen in de kranten

Complimenten van de burgemeester

Een obade met de fanfare

Een lagere premie voor de ziektekostenverzekering

Een extra aftrekpost van de belastingdienst

Korting op het abonnement op de sportschool

De vlag uit…………………….Dat zijn de dingen die je verdient als je echt je eigen verantwoordelijkheid neemt voor je gezondheid. Als je jaar in jaar uit ondanks alles je best doet om gezond te leven.

 

Als je goed voor je lichaam zorgt.

Als je niet snoept, niet rookt, niet drinkt en geen drugs gebruikt.

Als je op tijd naar bed gaat, elke dag een pond groenten eet en regelmatig de sportschool bezoekt.

Als je door al die maatregelen niet eens meer weet hoe je huisarts eruit ziet en trouw je premies voor de ziektekostenverzekering betaalt.

Als je je goed voelt en echt geniet van je gezonde leefstijl.

Dan is lof hetgeen je verdient. Chapeau!

 

De realiteit is anders. Niets van dat alles.

 

Ik snap het wel. Het hoeft ook allemaal niet zo groots, een klein gebaar zou leuk zijn. Maar om nu gezond gedrag belachelijk te maken, of om nu te waarschuwen voor ondervoeding door orthorexische ouders vind ik wel wat ver gaan. Hoongelach in plaats van applaus .

 

Natuurlijk zijn er mensen die doorslaan, en juist die excessen worden breed uitgemeten in de media. Er zijn kinderen die ondervoed bij de kinderarts komen door orthorexische ouders, maar dat zijn toch echt uitzonderingen. Ik kan me niet voorstellen dat het aantal ondervoede kinderen het aantal kinderen met overgewicht veroorzaakt door fastfood overtreft.

 

Ik heb daarom een korte boodschap.

 

Als je er niet tegen kunt dat anderen wel goed voor zich zelf zorgen, hun eigen weg gaan, er daardoor goed uitzien, én zich goed voelen.
Laat ze! Eet dan lekker je frietjes. Geniet ervan, zonder anderen belachelijk te maken. Eet smakelijk.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunolgie