Vanuit mijn vakgebied, maar zeker ook vanuit persoonlijke interesse, ben ik enorm geboeid door menselijke drijfveren. Waarom doen we wat we doen? Waarom wil de een in de schijnwerpers staan en werkt de ander liever in de luwte? Waarom ontleent iemand zijn bestaansrecht aan het de les lezen van anderen op social media? Juist nu in deze bijzondere tijd worden de menselijke drijfveren, ontstaan vanuit vroeg kinderlijke situaties (trauma), zichtbaar.

 

Veel menselijk gedrag  is een uiting van het kind-bewustzijn, we gedragen ons allemaal van tijd tot tijd als een gekwetst kind. We stappen terug in onze oude pijn, vanuit een ver verleden. Vanuit die pijn reageren we dan emotioneel op situaties in het heden die deze oude pijn getriggerd hebben.

 

Je kunt deze overlevingsstrategieën bekijken en accepteren als drijfveren. Deze drijfveren zorgen vaak voor goede resultaten in het leven, maar ze kunnen ook juist het functioneren belemmeren. In dat geval is het misschien handiger om aan die oude pijn te werken.

 

Maar waarom begin ik hier nu over?

 

Op dit moment woedt er niet alleen een virus over de wereld, maar is er ook nog iets anders aan de hand. Iedereen (nou ja bijna iedereen) heeft te maken met angst. Bewust of onbewust worden de oude overlevingsstrategieën geactiveerd en zie je mensen veranderen. De maskers vallen af of worden strakker omgebonden en dat leidt zichtbaar tot polarisatie.

 

Of je nu burgers, regeringsleiders, politici of wetenschappers bekijkt, maakt niet zoveel uit. Iedereen zoekt nu een manier om te overleven. De een schiet in zijn ratio en blijft halsstarrig vasthouden aan zijn oude (zekerheid verschaffende) overtuigingen. Een ander bevriest en durft de deur niet meer uit door angst voor het virus of voor de politie. Weer een ander gaat in de aanval om zijn gelijk te halen en ook zijn er mensen die wegkijken en alles negeren om de confrontatie met de angsten niet aan te hoeven gaan. Die laatste groep gaat gewoon door met wat zij deden en begrijpt niet waar anderen zich druk over maken.

 

In deze angstige tijd zie je dus mensen terugvallen op hun oude overlevingsstrategieën. Mensen met macht die hun bestaansrecht ontlenen aan het uitoefenen van macht floreren op dit moment. Dat herken je bij diverse machthebbers, wetenschappers en politici. Je ziet dat zij zich vasthouden aan hun visie, zonder zich open stellen voor andere meningen. Het groepsdenken versterkt dit gedrag. Ministers die vanuit andere drijfveren hun werk doen, lopen meer risico op omvallen.

 

We kunnen deze crisis ook zien als kans, een kans om het ego te transformeren. Daarmee zetten we echt een stap voorwaarts naar een rechtvaardige, transparante samenleving.

 

Maar dan is het nu wel tijd om eens een stapje achteruit te doen en te kijken naar onze overlevingsstrategieën. Wat geeft je bestaansrecht? Hoe reageer je nu op de situatie en heb je een idee welke situaties uit je jeugd gemaakt hebben hoe en wie je nu bent?

 

We hebben allemaal traumatische situaties meegemaakt, dat hoeft niet meteen iets heel ernstigs zijn geweest. Veel van onze ouderen zijn opgegroeid zonder bestaansrecht en gaan daarnaar op zoek. Zij zoeken een manier om zich te manifesteren. Kinderen hadden vroeger geen rechten, waren vaak niet gewenst en men vond dat toen allemaal gewoon. De ontdekkingsreis naar je eigen ‘trauma’ kan dus veel opleveren.

 

Ik zou het iedereen, maar onze politici in het bijzonder, aanraden om tijdens de vakantie (politici hebben immers twee maanden reces) eens wat te gaan lezen over dit onderwerp.

 

Bessel van der Kolk heeft in zijn boek Traumasporen een aantal hele mooie methoden benoemd waarmee je die oude ‘sporen’ kunt veranderen. In het boek ‘De tijger ontwaakt’ van Peter Levine kun je over hetzelfde thema ook veel lezen.

 

Zou het niet fijn zijn als we hierdoor na de zomer wat meer ‘self consciousness’ zouden terugzien in Den Haag? Het is maar een suggestie.

 

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)