Vorige week heb ik in deel één van dit onderwerp al een tipje van de sluier opgelicht. (Je vind het blog hier.) Vandaag ga ik verder in op de biochemie van de burn-out, en het zal je misschien verbazen, maar het draait in lang niet alle gevallen om stress.

 

Hè, draait het niet om stress? Hoe kan dat nu?

 

Om te beginnen moet ik uitleggen dat alles wat er in een lichaam gebeurt, samengaat met biochemische processen. We zijn een grote biochemische fabriek die altijd en overal een belangrijke rol speelt. Alles wat je voelt of wat zichtbaar wordt, is door biochemische processen veroorzaakt. Ook al zit iets ‘tussen de oren’ (wat volgens mij een idiote aanname is, maar dat terzijde), er zijn stofjes bij betrokken.

 

Die stofjes worden door je lichaam zelf in elkaar geknutseld, of ze komen rechtstreeks uit hetgeen je eet. Het is mij daarom echt een raadsel dat er nog steeds artsen zijn die glashard ontkennen dat voeding geen invloed heeft op ziekte en gezondheid. Zonder de juiste grondstoffen kan een lichaam namelijk niet werken, ook je brein niet.

 

Het proces van een burn-out kun je vergelijken met een vastgelopen motor. Een motor loopt vast door oververhitting of door verkeerde brandstof en te weinig olie. Je kunt je voorstellen dat bij een wedstrijdje op het circuit van Zandvoort een Deux Chevauxmotor eerder vastloopt dan een Ferrarimotor. Bij mensen is het net zo, wie als Deux Cheveauxtje geboren wordt, zal nooit een Ferrari worden, maar kan wel prima functioneren bij het doen van de boodschappen of een ritje over de snelweg naar het strand.

 

Zoals ik al aangaf is er bij een burn-out niet in alle gevallen sprake van stress, althans er zijn niet altijd grote of langdurige stressvolle situaties geweest. Het lichaam gebruikt het stresssysteem om te kunnen overleven, dat was vroeger in de oertijd heel zinvol, maar het kan ons nu in de weg zitten.

 

Het stresssysteem wordt gebruikt om de glucosehuishouding te reguleren. Wanneer het lichaam extra glucose nodig heeft, krijg je zin in zoet. Zo werkt dat nu eenmaal. Dat gebeurt bij stress, want dan heeft je brein extra brandstof nodig. Hetzelfde gebeurt bij de activering van het immuunsysteem. Zo kan het zijn dat je de hele dag zin hebt in zoet door een milde ontstekingsreactie in de darmen. Daar hoef je trouwens niet eens veel van te merken. Je hebt niet altijd het idee dat er daar iets aan de hand is.

 

Om de glucosespiegel op peil te brengen gebruikt het lichaam het stresshormoon adrenaline. Dat is ooit heel nuttig geweest, toen we regelmatig moesten rennen voor een beer. Je kunt tenslotte de beer niet vragen om even te wachten omdat je wat moet eten. Adrenaline zorgt daarom voor extra glucose voor je brein of voor je immuunsysteem. Als je een chronische ontsteking in je darmen hebt, zul je langdurig veel adrenaline aanmaken, waardoor uiteindelijk de motor vastloopt.

 

Zoals vorige week al uitgelegd kan 30% van de mensen heel snel adrenaline afbreken. (Dit zijn de Ferrari’s.) Zij hebben weinig kans op het ontwikkelen van een burn-out. 30% van de mensen hebben moeite met het afbreken van adrenaline, deze Deux Cheveauxtjes lopen meer risico op een vastgelopen motor. Helaas is dit erfelijk bepaald.

 

Ik heb moeite met de manier waarop er naar mensen met een burn-out gekeken wordt. Het wordt vaak gezien als een psychische aandoening. Ze worden vaak bekeken alsof ze het aan zichzelf te danken hebben dat hun systeem vastgelopen is. ‘Moet je je maar niet zo druk maken. Doe het toch ook eens wat rustiger aan!’ Herkenbaar?

 

Naar mijn idee is het tijd dat we bij een burn-out niet alleen kijken naar de mentale en psychische kant van de zaak. Ik vind echt dat er ook gekeken moet worden naar de lichamelijke processen. Zodra je de ‘ontsteking’ in de darmen gereguleerd hebt, zal het lichaam minder adrenaline maken om het lichaam van brandstof te voorzien. Hiermee vergroot je de belastbaarheid, je haalt het extra gewicht uit de kofferbak van de auto, zodat deze harder kan rijden zonder een vastloper.

 

Mijn eigen Deux Cheveauxmotor is al meerder malen vastgelopen (zelfs met ‘gezonde’ voeding) en daar schaam ik me niet voor. Als ik als Ferrari geboren was, had ik dit blog tenslotte nooit kunnen schrijven. Door mijn eigen ervaringen heb ik mijn kennis kunnen opbouwen, al is het niet altijd even makkelijk.

 

Maar goed, wat nu?

 

Rust in de darmen creëren begint bij passende voeding. Als dat nog niet voldoende is, kun je in mijn boek Oerslank lezen welke factoren hierbij nog meer een rol spelen. Want je begrijpt vast wel dat er nog veel meer factoren zijn die betrokken zijn bij het ontstaan van een burn-out. Voor mensen die al met pech langs de kant van de weg staan, is het misschien handiger om de Wegenwacht te bellen in plaats van zelf te gaan sleutelen. Hier vind je goed opgeleide behandelaars die je kunnen helpen om jouw motor weer aan de praat te krijgen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)