Deze week kwam Linda de Mol meerdere malen in het nieuws. Heel bekend Nederland was in shock dat zij van RTL4 naar SBS6 overstapte. Maar een paar dagen daarvoor had zij ander nieuws, zij maakte bekend dat ze last had van een eetverslaving. Dat nieuws was op de een of andere manier minder belangrijk dan haar carrièreswitch.

 

Eerlijk gezegd maakt het mij niet uit waar zij werkt, zij heeft bij beide zenders toch wel een voorbeeldfunctie. En vanwege die functie besteed ik vandaag aandacht aan haar verhaal.

 

Uit zeer ‘betrouwbare’ bron ( het TV programma RTL Boulevard) heb ik begrepen dat zij haar eetverslaving koppelt aan een aandoening (er werd gesuggereerd dat het blaasontstekingen waren) in haar jeugd waarvoor zij veel antibiotica heeft gebruikt. De medicatie veroorzaakte misselijkheid en gebrek aan eetlust. Volgens haar zeggen ontdekte zij later dat eten juist wel heel lekker was.

 

Ik wil vandaag ingaan op het mogelijke werkingsmechanisme van de eetverslaving en daarvoor is het voorbeeld van Linda (waar of niet waar) wel heel illustratief.

 

Laten we voorop stellen dat een eetverslaving heel veel oorzaken kan hebben. Ik heb wel altijd wat moeite met de veel gehoorde uitspraak dat een eetverslaving niets anders is dan een uiting van onverwerkte emoties. Ook de term emotie-eten vind ik denigrerend en te kort door de bocht.

 

Misschien ligt het aan mij, maar ik krijg de kriebels van mensen die anderen diskwalificeren door hen te vertellen dat zij teveel eten omdat er iets mis is tussen de oren, of gewoon te weinig discipline hebben.

 

Want vertel mij dan eens, hoe werkt dat dan?

Ga je teveel eten omdat je in je jeugd te weinig liefde gehad hebt en het eten die liefde vervangt?

 

Ik kan je vertellen dat het zo eenvoudig niet werkt. Er zijn legio mensen die in hun jeugd te weinig liefde hebben gehad en toch geen eetverslaving hebben ontwikkeld.

 

Laten we dus stoppen met de psychologische drogredenen.

Laten we eens kijken naar wat mogelijke werkingsmechanismen.

 

Het woord eetverslaving dekt de lading niet zo goed. In feite is een eetverslaving qua werkingsmechanisme niet altijd vergelijkbaar met een alcohol- of cocaïneverslaving. Maar velen ervaren de behoefte aan specifieke voedingsmiddelen toch wel als een verslaving. Wanneer endorfine en exorfinen een rol spelen bij het ontstaan van een eetverslaving kun je wel degelijk afkickverschijnselen ervaren bij het stoppen met bijvoorbeeld gluten of melk.

 

Negatieve(chronische)stress kan een rol spelen bij het ontstaan van een eetverslaving. Simpelweg omdat een van de stresshormonen (cortisol) ook de glucosehuishouding reguleert. En een ontregelde glucosehuishouding kan leiden tot een onbedwingbare zoetbehoefte. Langdurige stress zorgt ook voor een grotere behoefte aan belangrijke mineralen (die ook belangrijk zijn voor het stabiel houden van de bloedsuikerspiegel).

 

Maar om even terug te komen op het verhaal van Linda (zoals we dat door de media voorgeschoteld hebben gekregen). Chronische ontstekingen en veel antibioticagebruik kunnen leiden tot een ‘eetverslaving’. Er zijn zelfs verschillende factoren die daarbij een rol spelen.

 

Stel (laten we even speculeren) dat een chronische candida infectie betrokken is bij de chronische blaasontstekingen (want dat is een mogelijkheid), dan zal die candida je glucosehuishouding behoorlijk in de war brengen. De candida is namelijk dol op glucose en zorgt er wel voor dat jij op zoek gaat naar koolhydraten. En dat noemen we dan een eetverslaving.

 

Iets vergelijkbaars gebeurt bij chronische ontstekingsreacties, dan heeft je immuunsysteem behoefte aan extra brandstof om eventuele indringers te kunnen bevechten, en wat kun je dan gaan doen? Juist, eten!

 

Als je dan vervolgens meerdere antibioticakuren gebruikt, bestrijd je op dat moment wel even wat indringers, maar ontneem je jezelf de mogelijkheid om je immuunsysteem te versterken. En dat heeft op de langere termijn weer een heleboel andere gevolgen.

 

Iedereen met een ‘eetverslaving’ weet dat je niet zo gauw ‘verslaafd ‘ raakt aan spruitjes of andijvie. Je hebt vooral behoefte aan zoet en/of vet voedsel. Die behoefte is niets meer dan een overlevingsstrategie. In tijden van schaarste levert vet en/of zoet voedsel nu eenmaal veel snelle brandstof.

 

Het onderwerp eetverslaving is nog wat complexer dan ik in dit blog kan uitleggen, maar iedereen die hierover meer wil weten, kan zich nog net inschrijven voor de cursusdag ‘Afslanken is maatwerk’ van komende zaterdag bij het OPFG in Vianen. Maar dan moet je wel snel zijn! O en Linda, ik hoop dat je mij niet kwalijk neemt dat ik mijn licht laat schijnen op je verhaal. Je bent bij deze uitgenodigd voor komende zaterdag!

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

 

 

 

 

 

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)