In de afgelopen weken kwam het sprookje van de nieuwe kleren van de keizer meerdere malen in mijn gedachten. Er is iets aan de hand in de wereld waardoor ik er alsmaar weer aan moest denken. Je weet toch welk sprookje ik bedoel? Dat van die keizer die zichzelf zo belangrijk vond dat hij kleren wilde hebben van een stof die niet bestond. Hij kreeg letterlijk wat hij wilde, het was een stof die alleen door slimme mensen gezien kon worden. Zijn ego werd publiekelijk ten toon gesteld. Hij paradeerde met zijn naakte klokkenspel langs de menigte die net deed alsof. Uit angst om zelf door de mand te vallen, hield iedereen zijn mond.

 

Na het beluisteren van een drieluik van drs. Karen Hamaker-Zondag over de psychologie van de angst waar we nu inzitten, begreep ik waarom ik alsmaar aan dat sprookje moest denken.

 

Zij legt onder meer uit hoe het groepsdenken ontstaat en waarom het zo lastig is om met nieuwe inzichten door te dringen bij de gevestigde orde. Voor mij viel er echt een kwartje. Ik begrijp nu waarom wij als orthomoleculaire geneeskundigen zo weinig ruimte krijgen.

 

Wie met nieuwe of andere inzichten komt die indruisen tegen de geldende groepsgedachte wordt namelijk al snel geridiculiseerd. Denk maar aan de ‘kwakzalver reactie’ van minister de Jonge op een vraag over hydroxychloroquine.

 

Omdat het drieluik voor veel mensen misschien wat te lang duurt, neem ik de vrijheid om een deel van de les van drs. Karen Hamaker-Zondag in eigen woorden samen te vatten.

 

Groepsdenken

Irving L Janis legt in zijn boek ‘Groupthink’ uit wat er gebeurt wanneer er in coherente groepen het denken één richting op gaat. Groepsdenken ontstaat wanneer er binnen de groep geen kritiek mogelijk is en er een krachtig geloof in het eigen gelijk van de groep is. Er wordt een gevoel gecreëerd van moreel en ethisch juist te zijn. Andersdenkenden worden als slechter beschouwd en vaak geridiculiseerd. Discussies gaan steeds verder in de ingeslagen weg, zelfs als er steeds meer bewijs komt dat die weg niet goed is en zou moeten worden bijgesteld.

 

Dit fenomeen zie je overal waar er samen gewerkt wordt. In bedrijven, in beroepsgroepen, in de politiek en helaas ook in de wetenschap.

 

In alle ‘democratische’ landen functioneert de politieke top op een manier die groepsdenken heel makkelijk in de hand werkt. Politici zien zichzelf echter niet als machtshebbers, zij doen hun werk vanuit de overtuiging dat zij alles doen voor het volk.

 

Bij nieuwe politieke ontwikkelingen zullen die partijen die een andere koers varen negatief bejegend worden, dat zagen we al aan de manier waarop het kabinet reageert op vragen van Geert Wilders en Thierry Baudet. Dit gebeurt niet bewust, het is een onbewust proces waarbij zelfs ongemerkt donkere motieven gemakkelijk binnen zouden kunnen sluipen, zoals financiële belangen of de drang om macht te behouden. Het kan een geloof worden, waarbij politici vol overtuiging reageren. Omdat het een sluipend onbewust proces is, wat in iedere groep kan plaatsvinden, is het makkelijk om schuldigen aan te wijzen en in complotten te gaan denken, of anderen van complotdenken te beschuldigen.

 

Je ziet dit verschijnsel dus niet alleen bij de gevestigde orde, maar ook bij hen die daar tegenin gaan. Zo wordt Donald Trump gebasht door de reguliere media en zie je bij de tegenstanders hiervan dat Bill Gates als schuldige wordt aangewezen.

 

Als je begrijpt welke psychologische achtergronden er ten grondslag liggen aan wat er nu gaande is, kun je bewustere keuzes maken. Irving Janis laat in zijn boek zien welke maatregelen je kunt nemen om groepsdenken te voorkomen.

 

Door het censureren van kritische geluiden en andere meningen wordt het groepsdenken versterkt. Zo ontstaat een diffuse angst, die na verloop van tijd (als blijkt dat er beslissingen zijn genomen op basis van eenzijdige informatie die onomkeerbare gevolgen hebben) kan omslaan in projectie van die angst op een vijand. Dan zou de gevestigde politiek wel eens in de problemen kunnen komen op het moment dat het kind in de menigte het ego van die naakte keizer doorprikt.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)