Wat boffen we toch dat er nu internet bestaat! Stel je voor dat er nu, net als tijdens de Spaanse griep, geen mogelijkheden waren om op zoek te gaan naar oplossingen. Dan was de Meijelse huisarts Rob Elens nooit op het spoor gekomen van een mogelijke (goedkope) oplossing voor COVID-19. Zijn mini onderzoek heeft hoopgevende resultaten laten zien voor de behandeling van COVID-19 met zink en hydroxychloroquine of quercetine. Vandaag zal ik daarom de rol van zink bij overgewicht en COVID-19 wat verder toelichten.

 

Rob Elens legt in dit interview heel goed uit hoe zijn inmiddels verboden therapie werkt. Ik ben het zeker niet in alles met hem eens. Maar dat hoeft ook niet, ik ga daar de discussie nu niet over aan. De essentie van zijn interview is voor mij zijn uitleg van de door hem op internet gevonden therapiemogelijkheid, die inmiddels reeds door zeer recent wetenschappelijk onderzoek ondersteund wordt. Hier, hier, hier, hier, hier en hier kun je er meer over lezen.

 

De basis van de therapie is een vroegtijdige behandeling van het virus met het sporenelement zink. Dit element speelt een belangrijke rol in het immuunsysteem, bij een zinktekort kan het immuunsysteem niet adequaat reageren op een virus. (In deze publicatie wordt uitgelegd hoe belangrijk zink voor ons lichaam is.) Zou het niet de moeite waard zijn de zinkstatus van alle ernstig zieke mensen door COVID-19 te onderzoeken?

 

In het interview legt hij uit dat hij samen met zink (in plaats van het verboden hydroxychloroquine) het voedingssupplement quercetine gebruikt om de werking van zink te verbeteren. Quercetine heeft hetzelfde effect als hydroxychloroquine op de werking van zink. Het zijn (net als kinine) zink- ionoforen, deze zorgen ervoor dat zink in de cel zijn werk kan doen. Op zijn nieuwe website kun je de onderbouwing van zijn hypothese bekijken.

 

Rob Elens noemt op zijn website een aantal mogelijke oorzaken van een zinktekort:

  • Het zink-absorptievermogen van mensen neemt af naarmate men ouder wordt.
  • Zink-tekort kan ook ontstaan wanneer men een chronische aandoening heeft waardoor er meer zink wordt verbruikt.
  • Een slordige life style kan oorzaak zijn van een zink-tekort (bijvoorbeeld alcoholisme kan leiden tot een zink-tekort).
  • Er is een hoger verbruik van zink tijdens een infectie wat kan leiden tot een acuut zink-tekort.

 

Er is daar echter nog een hele belangrijke aanvulling op te geven die veel duidelijk kan maken.

 

Zink speelt vooral een rol in de glucosestofwisseling. Zink is essentieel voor de werking van insuline.

 

Wat zou er gebeuren bij mensen die insulineresistent zijn? Dat zijn mensen die op weg zijn naar diabetes II, die steeds meer insuline gaan aanmaken omdat hun cellen ongevoelig geworden zijn voor insuline. Je herkent insulineresistentie onder meer aan het ontstaan van buikvet. Ik heb er hier al vaker over geschreven.

 

Bij insulineresistentie (en de daarbij behorende obesitas) verbruik je dus alle beschikbare zink voor je metabole ontregeling en dan blijft er niet voldoende zink over om het immuunsysteem sterk te houden en virussen te bevechten!

 

Dit zou wel eens het verband kunnen zijn tussen obesitas, diabetes II en een slechte prognose bij COVID-19!

 

Rob Elens pleit dan ook voor het meten van sporenelementen in het bloed, om te zien of er een zinktekort kan spelen. Toch wijst dezelfde publicatie op het feit dat zink bloedwaarden niet zo veelzeggend zijn. En dat maakt zo’n diagnose onbetrouwbaar.

 

Je kunt in bloedwaarden niet altijd tekorten op weefselniveau ontdekken! Door in de rode bloedcel de hoeveelheid zink te bepalen krijg je al een veel betrouwbaarder beeld.

 

Er zijn gelukkig voldoende klinische symptomen die al een indicatie kunnen geven:

  • Verlies van geur en smaak
  • Witte vlekjes op de nagels
  • Vaak verkoudheden/luchtweginfecties die lang duren
  • Overmatige vetopslag op de buik (wat een indicatie kan zijn voor insulineresistentie)
  • Hyperpigmentatie, pigmentvlekken, wat kan duiden op een overmaat aan koper. (Koper en zink zijn antagonisten).
  • Maagzuurklachten, zink is belangrijk voor het in balans houden van de maagzuurproductie.

 

Wat kun je nu preventief zelf doen?

Om te beginnen is het heel belangrijk dat je gaat werken aan het omdraaien van het proces van insulineresistentie. Stap uit de trein richting diabetes II. Het veranderen van je leefstijl is daarvoor essentieel. Ga gevarieerd eten, zorg dat je elke week minstens 25 verschillende groente- en fruitsoorten op je bord krijgt. Ga ook eens op zoek naar de reden waarom je misschien verkeerd eet en te weinig beweegt. Zoek een leefstijlcoach die je kan helpen om leefstijl veranderingen door te voeren.

 

Het slikken van extra zink is voor mensen die bovenstaande symptomen herkennen vaak geen overbodige luxe. Maar hoeveel dan? Tja, daar heb je een deskundige voor nodig, dat is niet zo makkelijk zelf in te schatten. Je kunt namelijk ook overdoseren en de ADH (aanbevolen dagelijkse hoeveelheid) is niet afgestemd op mensen die door insulineresistentie meer zink nodig hebben.

 

Preventief is naast gevarieerde voeding misschien een volwaardig multi-vitaminen-mineralencomplex voor mensen in de risicogroepen een optie. Het lijkt mij niet handig om nu allemaal preventief quercetine te gaan slikken. Er zijn ook studies die aangeven dat een langdurige hoog gedoseerde quercetine suppletie ook nadelige gevolgen kan hebben. Bewaar zo’n advies dan ook voor het moment dat je ziek dreigt te worden. Quercetine kun je ook via voeding binnen krijgen. Je vindt dit in gekleurd fruit, appels, uien, broccoli en dergelijke. In gezonde voeding dus.

 

Maar wat moet je doen als je nu wel al ziek bent?

Er is een groot verschil tussen een curatieve en preventieve benadering. Het is logisch dat leefstijlveranderingen op de IC niet zinvol zijn. Wanneer je wilt voorkomen dat je van gewoon ziek ineens ernstig ziek gaat worden, kun je inderdaad vitamine C, D, K, A en quercetine, resveratrol, glutathion, selenium én zink suppleren. Maar zeker in die situatie is een goed advies van een deskundige wel zo verstandig.

 

Zijn er garanties dat zo’n cocktail aan supplementen je beschermen tegen COVID-19?

Nee, natuurlijk niet. Maar er zijn zeker aanwijzingen dat het kan werken. In 2004 is er in Leuven al