Ja echt, je leest het goed. Dik, dom en lui. Zo worden mensen met overgewicht nog maar al te vaak bekeken. Luie mensen zonder ruggengraat en zonder doorzettingsvermogen die zich maar de hele dag volvreten vanuit hun luie stoel. Echt, zo wordt er over mensen met overgewicht gedacht. Tot mijn verbazing heb ik dit de afgelopen week weer eens mogen ervaren. Ik dacht echt dat we op de goede weg waren, maar helaas, vandaar dit blog. Wat mij zo verbaasde was dat het zelfs collega’s zijn die zo over obese mensen praten, maar ook artsen in ziekenhuizen die onderling grapjes maken over de drie D’s, de domme dikke diabeet. Bah, je gelooft af en toe je oren niet.

 

Fatshaming wordt het genoemd, mensen belachelijk maken om hun gewicht.

 

In feite is het een vorm van discriminatie, en dan geen discriminatie die ontstaan is in een tijd dat we nog maar weinig bewustzijn hadden. Nee dit is een trend die pas in de afgelopen 40 jaar is ontstaan. Discriminatie in het krijgen van werk, op het gebied van relaties, maar ook leuke kleding zoeken is niet zo eenvoudig en je past niet in een vliegtuigstoel. Maar het ergste is de manier hoe er naar je gekeken wordt. Zodra je eens een keer iets doet wat bijna iedereen normaal vindt, zoals een ijsje eten, kun je wachten op de opmerkingen.

 

Hoe het komt?

 

Op een gegeven moment is ons verteld dat ieder pondje door het mondje gaat, dat je vanzelf afvalt als je maar minder eet en meer beweegt. We denken dat het leven maakbaar is, als je maar je best doet, lukt het wel. Als je zo redeneert, lijkt het logisch om mensen met overgewicht als losers te beschouwen. Want als ze hun best zouden doen, zouden ze geen overgewicht hebben. Zucht… Het vasthouden aan de energiebalans draagt nu niet bepaald bij aan nuancering. Ik heb er onlangs een blog over geschreven, dat vind je hier.

 

Kom op zeg, we weten toch allang dat het niet zo simpel is als de meeste mensen denken? Ik ben er van overtuigd dat er maar weinig mensen te dik zijn omdat ze willens en wetens zich zelf volproppen, zonder dat daar een fysieke oorzaak onder zit. Ja echt! Er zijn overigens ook heel veel redenen waarom mensen niet afvallen terwijl ze wel netjes eten en bewegen.

 

We weten inmiddels dat de darmflora eigenlijk bepaalt wat je eet. En die krijg je bij je geboorte van je moeder mee.  Als je geluk hebt is die flora een beetje in balans, maar als je pech hebt, word je in je vroege jeugd al geprogrammeerd voor overgewicht. Ga daar dan maar eens tegenin met minder eten en meer bewegen. Dat werkt dan eventjes, als je op wilskracht je mond dicht ritst. Drie maal raden wat er gebeurt als je daarmee stopt. En zeg nou zelf, zou jij een streng dieet je hele leven volhouden?

 

En dan hebben we het nog niet eens over allerlei aandoeningen die ervoor zorgen dat je niet af kunt vallen, ook al eet je nog zo gezond. Denk maar aan lipoedeem, schildklierziektes en de ziekte van Cushing. Ook al houd je bij die aandoeningen veel vocht vast, je moet dat gewicht wel mee sjouwen.

 

En hoe zit dat dan met emotie-eters? Hm…, emoties de schuld geven vind ik wel erg makkelijk, daarmee wordt ook weer met de vinger gewezen. ‘Zie je wel, je bent labiel!

 

Emotionele zaken zijn in feite een vorm van stress en dat heeft nu eenmaal zijn uitwerking op het fysieke lichaam. Door het bestuderen van de fysiologie ga ik steeds meer begrijpen dat er ook lichamelijke oorzaken zijn waardoor iemand angstig is of labiel of stress ervaart. Zo kan een aangeboren hobbel in de zwavelhuishouding, of een teveel aan histamine al de stress-as aanzetten, zonder dat er een tijger of een vervelende schoonmoeder in de buurt is. Met zo’n hobbel word je geboren en bijna niemand weet van zichzelf dat dit probleem speelt. Maar je wordt wel aangewezen als stress-kip, of emotie eter. Lekker dan!

 

Wie denkt dat mensen veel eten en niet bewegen door luiheid of gebrek aan discipline heeft het mis. Deze reacties zijn een beschermende overlevingsfunctie, ook daar heb ik al vaker over geschreven. Je vind het hier en hier

 

De ervaringsdeskundigen onder ons weten verdomd goed hoe moeilijk het is om met discipline tegen de behoefte van het lichaam in te gaan. En toch doen ze het keer op keer (zonder blijvend resultaat), omdat ‘deskundigen’ maar blijven hameren op die energiebalans. Al deze mensen willen niet gelabeld worden als dik, dom en lui. Ze gaan ervoor, ze diëten en sporten en hopen dan langzaam wat resultaat te boeken. Zij weten hoe het voelt om afgerekend te worden op iets waar ze erg hun best voor doen, maar wat niet lukt. In feite hebben ze levenslang.

 

Naar mijn idee zijn mensen met overgewicht dus uit balans. Het woord ziek gebruik ik liever niet, dat bewaar ik liever voor een griep of zo. Zij zijn dermate uit balans dat zij de dingen gaan eten waar hun darmflora om vraagt, of zij moeten extra eten omdat hun immuunsysteem om extra brandstof vraagt, of omdat een stressreactie de brandstofvoorraad leeg haalt..

 

Als je zelf jarenlang tobt met je gewicht weet je als geen ander hoe complex het proces van gewichtsbeheersing is. En toch wordt een diëtiste met overgewicht moeilijk geaccepteerd. Ik las onlangs zelfs dat een collega gezondheidsadviseurs die zelf niet gezond zijn ongeloofwaardig noemde. Ik weet niet wat slimmer is, advies krijgen van een goed opgeleide ervaringsdeskundige of iemand die zelf alles kan eten en dus geen idee heeft wat het inhoudt om overgewicht te hebben.

 

Het kan anders! Juist vanwege mijn eigen ervaringen en jarenlange zoektocht naar oplossingen voor overgewicht heb ik het boek Oerslank geschreven. Oerslank-boek1In dit boek worden verschillende stukjes van de puzzel uitgelegd. Er zijn inmiddels honderden Oerslank-experts opgeleid in de fysiologie en achtergronden van gewichtsverlies. De Oerslank experts helpen je weer op weg naar een gezonde balans, waardoor je lichaam vanzelf het bij jou passende gewicht bereikt. Oerslank is bedoeld voor mensen bij wie dat niet vanzelf gaat, voor mensen die uit balans zijn en op zoek willen gaan naar het ontbrekende stukje van de puzzel. De subtitel van mijn boek is niet voor niets: ‘Waarom zij wel en ik niet?’

 

Ik zal de disclaimer in het boek Oerslank bij de volgende druk aanpassen: Geschikt voor mensen met een open mind die hun eigen handleiding  willen ontdekken. Niet geschikt voor mensen die op zoek zijn naar een killerbody en oordelen over het overgewicht van anderen.

 

Yvonne van Stigt Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

P.S. Er is net een nieuw handig hulpmiddel verschenen om je eigen handleiding te ontdekken; Het Oergezond logboekje; Weet jij wat je echt eet? Je vindt het hier.

oergezond.nu- gezondheidsdeskundige

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)