Voor mensen die (net als ik) gewend zijn om gezondheidsproblemen niet alleen curatief maar vooral ook preventief aan te pakken, is het een raadsel dat er in de gangbare geneeskunde weinig tot geen aandacht is voor preventie. De gedachte dat we nu met zijn allen de tol betalen voor dit ‘dweilen met de kraan open’ beleid van de afgelopen decennia is voor mijn beroepsgroep moeilijk te verteren.

 

In mijn omgeving is er steeds meer onbegrip, een groeiende groep mensen begrijpt niet waarom er geen aandacht besteed wordt aan preventie. Zij begrijpen best dat we ons nu (tijdens een crisis) eerst moeten richten op het blussen van de brand, maar zij verwachten dat na de crisis alle aandacht op preventie van overgewicht, diabetes en hart- en vaatziekte gericht zal zijn.

 

Heel eerlijk gezegd denk ik dat we in de huidige geneeskunde geen radicale verandering hoeven te verwachten. Onze geneeskunde is van oudsher curatief is ingericht. Artsen zijn en worden opgeleid om met medicatie en ingrepen problemen op te lossen die zij gepresenteerd krijgen. Zij zijn niet opgeleid en gericht op preventie en hebben ook nooit zo leren denken. Daar hoeven we deze verandering dan ook niet te verwachten. Maar ik denk wel dat wanneer we gewoon doorgaan met het huidige ‘dweilen met de kraan open beleid’ er door de roep om preventie er meer ruimte voor een nieuwe preventieve geneeskunde (naast de oude curatieve geneeskunde) zal moeten ontstaan.

 

Om zover te komen denk ik dat het belangrijk is om ons te realiseren dat er voor het ontwikkelen van een nieuwe beroepsgroep een andere manier van denken nodig is. En daar wringt nu net de schoen. Wij mensen denken niet allemaal op dezelfde manier. Er zijn lineaire denkers en non lineaire denkers.

 

Even generaliserend gesteld zijn de slimme lineaire denkers goed in studeren, oorzaak gevolg denken, kunnen zij goed met logische protocollen omgaan en bekijken zij de wereld vanuit een vast perspectief. Zij zijn vaak zeer kundig op een klein gebied, waardoor ze moeite hebben met het grote overzicht. Dit is de groep die een virus als een bedreiging ziet, alleen op te lossen met social distancing en een vaccinatie. Hun focus ligt vooral bij het oplossen van problemen als deze zich voordoen; het bestrijden van ziekte, het blussen van een brand, het verwijderen van een tumor of het spalken van een gebroken enkel.

 

De groep non-lineaire, circulaire, meer dimensionale, beeld- of systeemdenkers hebben gewoon een ander brein. Zij hebben vaak meer moeite om mee te komen binnen het op lineaire denkers gerichte schoolsysteem, lijken en voelen zich vaak dom terwijl ze op latere leeftijd ontdekken helemaal niet dom te zijn maar gewoon anders te denken. Zij zien (net als Einstein) de wereld vanuit een breder perspectief, hebben een open mind en kunnen heel goed verbanden leggen. Vaak zijn ze creatief en hebben zij moeite met protocollen en hokjesdenken.

 

Ik weet het, ik zet het nu voor de helderheid even heel zwart wit neer.

 

De cijfers (zoals nu bekend) laten zien dat ongeveer 85% van de mensen een brein heeft wat lineair denkt. De rest van de mensen is een systeemdenker, denkt voornamelijk non-lineair, circulair ofwel multi dimensionaal. En dan is er ook nog een groep die ergens tussen die twee denkwijzen in beweegt. Maar misschien kloppen die getallen helemaal niet en blijken er veel meer mensen systeemdenkers te zijn.

 

Wie als non-lineaire of beelddenker opgroeit in een wereld die jou niet begrijpt en je als dom bestempelt omdat je nu eenmaal een andere taal spreekt, wordt op een gegeven moment wakker. Je gaat inzien dat je als systeemdenker helemaal niet dom bent, maar dat je in staat bent om met een helikopterview complexe zaken te overzien.

 

Het risico bestaat dat je dan de lineaire denker gaat zien als dom, of als mensen met een tunnelvisie.

 

En dan ontstaan de problemen.

 

Geen van beide denkwijzen is superieur, ook al ervaren velen dat wel zo.

 

Onze maatschappij is tot nu toe grotendeels ingericht op het lineaire denken. Maar daar komt nu langzamerhand verandering in.

 

In mijn vakgebied (de preventieve geneeskunde) ervaar ik dat dagelijks. Meer en meer mensen zijn op zoek naar de mogelijkheden om ziektes met leefstijlveranderingen te voorkomen of te genezen. Zij worden vaak niet gezien en gehoord door artsen die zo gespecialiseerd zijn in hun vakgebied dat zij alles wat daarbuiten valt niet meer kunnen zien of behandelen.

 

Deze artsen sturen dan zo’n patiënt door naar een collega, die op zijn beurt deze doorstuurt naar de volgende collega. En daarmee is de patiënt niet geholpen, simpelweg omdat geen enkele arts meer in staat is om het probleem vanuit een helikopterview te bekijken.

 

Ditzelfde zien we nu in de huidige crisis.

 

De lineaire denkers bekijken de crisis vanuit één gezichtspunt. Zij willen het virus beteugelen vanuit wetenschappelijk onderbouwde protocollen en de systeemdenkers zien overal kansen en oplossingen die vanuit werkingsmechanismen gedacht volkomen logisch zijn, maar die alleen nog niet epidemiologisch getest zijn. En dat botst.

 

Dit maakt het lastiger om het denken over leefstijlgeneeskunde in Nederland te veranderen. Het zal mij niet verbazen als na de crisis de focus niet ineens op preventie gericht zal zijn, maar dat we aandacht moeten blijven vragen voor dit onderwerp.

 

We zullen moeten doorgaan met informeren zodat er meer en meer mensen zich zullen realiseren dat ook zij systeemdenkers zijn en dat het voor hen ook zo logisch is om verbanden te leggen. In het verleden heeft het systeemdenken van Einstein bewezen de wereld te kunnen veranderen. Wanneer we zijn voorbeeld volgen en van het systeemdenken het nieuwe denken weten te maken, zullen er werkelijk dingen veranderen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)