Vorige week heb ik uitgelegd waarom het soms niet lukt om gewicht te verliezen. Het zal al wel duidelijk zijn dat het bij mijzelf ook helemaal niet lukt om de weegschaal tevreden te houden. Integendeel, de laatste maanden zie ik de wijzer steeds een stukje verder opschuiven. De verkeerde kant op helaas.

 

Gelukkig is het mijn vak om dit soort zaken uit te pluizen, daardoor weet ik inmiddels wat er aan de hand is. Ik zal een tipje van de sluier oplichten. Het is wel ongemakkelijk om hier open over te schrijven, maar omdat zelfs mijn collega’s vragen hoe het toch kan dat zelfs ik, als deskundige, mijn gewicht niet kan beheersen, heb ik besloten om uit te leggen hoe de vork in de steel steekt.

 

Al heel lang was het duidelijk dat mijn darmen niet optimaal werken. Ondanks een perfect voedingspatroon en allerlei producten om de darmflora te verbeteren, veranderde er helemaal niets. Om te zien wat er precies aan de hand was heb ik mijn ontlasting laten onderzoeken bij een speciaal laboratorium. In een van de ontlastingstesten bleek de aanwezigheid van een biofilm in mijn darm. Dat is een soort slijmlaag waaronder allerlei indringers zich verschansen om buiten bereik van het immuunsysteem te blijven. Slimme jongens die bacteriën!

 

Deze bacteriën, maar ook parasieten en schimmels hebben zich daar verstopt als gevolg van veelvuldig antibiotica gebruik in mijn jeugd. Door de slijmlaag worden deze indringers onverslaanbaar, ofwel resistent tegen de gangbare behandelingen.

 

Deze verstopte indringers houden echter wel het immuunsysteem bezig. Er is zelfs een lichte ontstekingsreactie in de darm gaande, een laaggradige ontsteking genoemd. Deze reactie kost veel energie, het immuunsysteem vraagt daarbij om brandstof. Het wil graag glucose hebben om de vijand te kunnen verslaan. Door de ontstekingsreactie en deze brandstofbehoefte is er minder glucose over om de spieren van brandstof te voorzien. Deze concurrentiestrijd om glucose wordt opgelost door de spieren even minder glucose te geven, de spieren worden eventjes insulineresistent. Zo krijgen de spieren bij een ontsteking minder glucose. Dan heeft het immuunsysteem in elk geval genoeg brandstof. Probleem opgelost!

 

Ehh, dat zou wel het geval zijn bij een kortdurende heftige ontsteking, maar het mag niet te lang duren. Spieren zijn de belangrijkste energieleverancier van je lichaam. Als die geen brandstof meer ontvangen, kan de energieproductie in de knel komen. Als de situatie te lang duurt ontstaan er daarom problemen. Door de ontsteking gaan de bijnieren minder goed functioneren en als gevolg daarvan zal de schildklier trager werken. Want de schildklier moet de energieproductie in de spieren aanzetten, en daar is nu net niet voldoende brandstof aanwezig. Als je makkelijk vetten als brandstof gebruikt heb je hier allemaal niet zo gauw last van, maar helaas, daar heeft mijn lichaam nu eenmaal moeite mee.

 

Dit proces is bij mijzelf al heel lang gaande. Als ik erg mijn best doe, weinig stress heb en voldoende beweeg, kan ik net (met veel moeite) het evenwicht bewaren. Zodra er iets gebeurt wat de balans verstoort, wordt het heel lastig. En wie heeft er nu nooit stress, een hormonale verandering of een periode waarin je minder beweegt?

 

In het voorjaar ben ik begonnen met het aanpakken van de biofilm in mijn darm. Er was een nieuw product op de markt om die biofilm op te lossen. Het was uitgebreid getest, maar zoals wel vaker reageert mijn systeem anders dan normaal. Het middel werkte zo goed dat alle bacteriën, schimmels en parasieten uit de biofilm in één klap vrij kwamen. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, maar soms zijn er situaties die je niet verwacht, maar waar je wel veel van leert. Inmiddels is wel duidelijk hoe we hiermee in de toekomst beter kunnen omgaan.

 

Mijn immuunsysteem heeft de hele zomer hard gewerkt om tegen de vrijgekomen beestenboel op te treden. Uiteindelijk was (naast alle natuurlijke preparaten) zelfs een antibioticum onvermijdelijk. Ik ben flink ziek geweest, mijn darmen verdroegen zelfs even geen vetten en eiwitten. Mijn dieet bestond voornamelijk uit rijstwafels en bananen. Tijdens dit proces was ik niet alleen doodmoe, ook de insulineresistentie werd erger. Vervolgens werden alle koolhydraten die ik at, die niet door het immuunsysteem gebruikt werden, omgezet in vet. Brandstof wat je niet verbrandt sla je op in vet. Je raadt het al, de kilo’s vlogen eraan.

 

Op dit moment ben ik weer op weg naar herstel, met alleen een potje probiotica ga ik het echter niet redden. Er zal een heel herstelplan gevolgd moeten worden waarbij allerlei lichamelijke systemen weer in balans kunnen komen. Je begrijpt vast wel dat zoiets niet zo eenvoudig is, het is niet iets wat je zelf even oplost. Jammer genoeg is dit voor de meeste huisartsen ook abacadabra, maar ze zijn er wel; kundige behandelaars! Als je vermoedt dat er bij jou ook zoiets speelt, kun je terecht bij één van mijn collega’s op deze website.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

PS. Ik hoop dat mijn verhaal duidelijk maakt dat je niet schuldig hoeft te zijn aan overgewicht. Zullen we maar stoppen met het vingerwijzen?

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)