Binnen mijn vriendenkring, maar ook daarbuiten zie ik grote verschillen in de manier waarop mensen omgaan met voeding.
De traditioneel etende vrienden vinden de manier waarop ik eet maar onzin. “We hebben altijd zo gegeten, dus waarom zouden we iets veranderen?” En in het weekend eten ze gebak. Dat hoort, dat is gezellig en er is geen reden om dat te veranderen. (Alhoewel zij wel allebei een flinke buik ontwikkelen).
Andere vrienden waarvan de kinderen nog thuis wonen, schipperen tussen gezonde maaltijden en fastfood. Dit om oorlog in het gezin te voorkomen, en dat valt niet mee.

 

Mijn beste vriendin, geconfronteerd met overgewicht, heeft voor zichzelf ontdekt dat oervoeding goed bij haar past, en zij eet net zoals ik. Wij eten veel groenten en fruit, salades, soepen, eieren, noten, vis en wat vlees. (En we vinden het heerlijk!)
Ik ben helemaal gewend aan een leven zonder taartjes en fast-food. Sterker nog, ik vind het niet eens meer lekker, waarom zou ik het dan nog eten?
Bij een feestje word ik wel aangekeken alsof ik echt volslagen krankjorem ben. “Je eet toch wel een gebakje? Doe nou niet zo ongezellig!”

 

In de Nederlandse cultuur is het decennia zo geweest dat we oranje tompouces eten op Koninginnedag, en dat er in de sportkantine bitterballen geserveerd worden. Als je daaraan niet meer meedoet loop je tegen een aantal dingen aan waar de meeste mensen nog nooit over nagedacht hebben.
Wanneer je kind voor het eerst naar school gaat, en daar met Kerst en Pasen in de klas een feestmaaltijd eet, bestaat die gewoonlijk uit cupcakes, pannenkoeken, worstenbroodjes en pizza. Groenten worden niet geassocieerd met lekker, maar met gezond, en dat is op een feestdag not done. Verbazingwekkend!

 

Zo’n zelfde ervaring heb ik ooit gehad bij de Avondvierdaagse. Kinderen die met ouders vier avonden gezellig een eind lopen, maar dan volledig beladen met zakken snoep, met snoep versierde paraplu’s en ouders die hun kind onderweg nog wat extra lekkers komen toestoppen. Ik kan je vertellen dat wanneer je dat niet gewend bent je je ogen uitkijkt.

 

Het rare is dat deze zaken voor veel mensen gewoon zijn, en dat mensen die ervoor kiezen om het anders te doen, gezien worden als extreem, orthorexisch of als een geitenwollen sok.
De norm in de maatschappij verandert gelukkig al wel een beetje, maar toch is het nog steeds bijna onmogelijk om in een pretpark of dierentuin een salade te bestellen.
Als evolutionair gezondheidsdeskundige begrijp ik het wel. Er is een reden voor, de mensheid gedraagt zich niet voor niks zo.

 

Zoetigheden (in welke vorm dan ook) en fast-food zorgen namelijk voor snelle energie, je krijgt er heel even een kick van, een lekker gevoel. Daar speelt de voedingsindustrie handig op in, we kunnen niet meer door een winkelstraat lopen zonder gebombardeerd te worden met etenswaren die ons een kortstondig geluksmoment bezorgen. Zolang je daar niet bewust over nadenkt is het bijna onmogelijk om geen gehoor te geven aan al die verlokkingen.
Vroeger was alles anders, het was er gewoonweg allemaal niet. En omdat je er niet meteen dood bij neervalt denken we dat het allemaal geen kwaad kan. Maar de mens is evolutionair niet aangepast aan een leven zonder beweging en met grote hoeveelheden geraffineerde koolhydraten en transvetten, en dat zie je terug in onze welvaartsziekten. In de oertijd moesten we noodgedwongen veel bewegen, en was er alleen honing, en was fast-food een rauw ei, fruit of een wortel.

 

Misschien ben je ook op weg naar een gezondere leefstijl? Dan zul je merken dat je langzamerhand, stapje voor stapje je normen verandert. Wat je vroeger normaal vond, ga je nu echt niet meer doen.
Ik denk dat ieder stapje er één is, ook al is het nog zo klein. Wie weet dat mijn vrienden op een dag het weekendgebak een keertje overslaan…

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)