Griep in de vakantie

Tja, daar lig je dan. Ziek tussen Kerst en Oudjaar. Gewoon griep, net zoals al die andere mensen die even gas terug kunnen nemen in deze vakantieperiode. Het lijkt een typische ondernemerskwaal te zijn, ziek worden op het moment dat er rust is. Zij kunnen het zich tenslotte niet permitteren om ziek te zijn. Voor hen is er geen baas die het salaris gewoon door betaalt.

 

Toch is het wel bijzonder dat ons lichaam in staat is om (zonder griepprik, die discussie laat ik vandaag even buiten beschouwing) een griep buiten de deur te houden als het echt niet kan. Wat zitten we toch prachtig in elkaar!

 

Hoe werkt dat dan?

 

In de bijnieren wordt het stresshormoon cortisol geproduceerd, wat ervoor zorgt dat je niet ziek wordt als je onder druk staat. Cortisol onderdrukt namelijk het immuunsysteem. Het zorgt ervoor dat je lichaam niet reageert op ziekteverwekkers en dus geen koorts kan inzetten om aanvallers uit te schakelen.

 

Dat heeft een aantal voordelen.

 

Je hebt nergens last van en je kunt lekker doorwerken. Dat verbetert de overlevingscapaciteit. Dit slimme overlevingsmechanisme is heel functioneel, want je moet er niet aan denken dat je ziek wordt terwijl je op de vlucht bent voor een horde hongerige wolven.

 

Het nadeel van dit mechanisme is dat je door kunt gaan op ‘wilskracht’ en dan teruggefloten wordt op moment dat je veilig bent, rust neemt of lekker op vakantie gaat. Wanneer je cortisolspiegels zakken krijgt je immuunsysteem de ruimte om eens alles op te ruimen wat er in de voorgaande periode is blijven liggen.

 

Op zich is daar niets mis mee, als je regelmatig je rust pakt, kan je systeem dat best aan. Dan krijg je één keer per jaar tussen Kerst en Oudjaar een lekkere griep. Maar als je maar doorgaat, of in een langdurige onveilige situatie verkeert, kan je immuunsysteem nooit aan de grote schoonmaak beginnen. (Denk eens aan al die mensen op de vlucht voor oorlog).

 

En dan ontstaan de chronische klachten.

 

De verzamelde virusjes, bacteriën en parasieten hebben dan misschien wel jarenlang hun gang kunnen gaan. Je immuunsysteem reageert op die invasie met kleine hoeveelheden cytokinen (ontstekingsstoffen), net genoeg om de situatie niet te laten ontsporen.

 

Als dat maar lang genoeg duurt zullen die cytokinen bepaalde receptoren blokkeren, waaronder de receptoren die de bijnieren moeten activeren. En zo zetten de ontstekingsstoffen de bijnieren en ook de schildklier een tandje lager. (Laten we dit geen bijnieruitputting noemen, die naam klopt van geen kanten. Waarom? Dat lees je hier.)

 

Het is eigenlijk een prachtig beschermingsmechanisme om te zorgen dat je rust neemt. (Je moet tenslotte geen energie verspillen als je lichaam tijd en rust nodig heeft om indringers te bestrijden).

 

Tja, en wat doen wij dan?

 

Dan gaan we schildkliermedicatie en/of cortisolvervangende medicatie (Prednison) slikken.

 

Wat denk je dat er dan gebeurt?

 

Inderdaad, je duwt je lichaam door zijn eigen beschermingsmechanismen heen. Soms kan het niet anders en is er geen andere oplossing. Maar ik denk wel dat het verstandig is om tegelijkertijd ook op zoek te gaan naar de oproerkraaiers in je lichaam die de boel op zijn kop gezet hebben. En dat is nu eenmaal niet zo makkelijk.

 

We wemelen van de ‘beestjes’ en die zijn niet allemaal met een simpel bloedonderzoek op te sporen. Als je alleen al denkt aan de ziekte van Lyme, die heel moeilijk traceerbaar is, of aan de Q-koorts bacterie, die meestal over het hoofd gezien wordt, dan weet je al hoe gecompliceerd het zou kunnen zijn. Gelukkig zijn er veel deskundigen die wel weten waar en hoe ze moeten zoeken. Je vindt ze hier!

 

Niet alleen het diagnosticeren is een uitdaging, ook het behandelen van de verstorende virussen, bacteriën, schimmels en parasieten is niet eenvoudig. Jammer genoeg wordt er in de gangbare geneeskunde vrijwel alleen gebruik gemaakt van antibiotica. Dat is te vergelijken met het uitroeien van de hele dierentuin om twee agressieve krokodillen uit te schakelen.

 

Gelukkig kan het ook anders.

 

Er zijn voldoende natuurlijke middelen die specifieke indringers kunnen bestrijden. Maar daar heb je dan wel weer voldoende kennis voor nodig. Je raadt het al, die goed opgeleide mensen vind je hier.

 

Als je nu ziek op bed ligt, kun je je lichaam eigenlijk een complimentje geven. Het doet tenminste wat het doen moet. En iedereen die trots vertelt dat hij nooit ziek wordt, kan zich na het lezen van dit artikel achter zijn oren krabben.

 

Ik wens iedereen een gezond (maar met zo af en toe een griepje) 2019!

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

 

P.S. Op 26 januari 2019 geven wij bij het OPFG voor iedereen die geïnteresseerd is in deze materie de lesdag: ‘Hoe kom je uit je burn-out?’ Je kunt je hier nog inschrijven.

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)

2019-01-05T21:27:39+00:0029 december 2018|

Geef een reactie