Gelukkig kan ik zeggen dat deze uitspraak niet mijzelf betreft. Nee, depressief ben ik niet, en ben ik ook nooit geweest. Natuurlijk heb ik wel eens in de put gezeten, maar dat duurt bij mij nooit lang. Dat is meer een sombere bui. Een depressie is heel iets anders dan wat sombere gedachten.

 

Wanneer je depressief bent, is de balans van je neurotransmitters langdurig verstoord. Dan heb je niet alleen depressieve gevoelens, maar heb je ook lichamelijke klachten. Zo kan het zijn dat je niet meer in beweging komt, dat je spieren stram worden en je last hebt van je darmen. Het leven is uitzichtloos geworden, de zon is totaal verduisterd en je bent ook niet meer in staat om te bedenken dat die zon ooit weer terugkomt.

 

Er kunnen meerdere neurotransmitters betrokken zijn bij een depressie. Je kunt denken aan serotonine,dopamine, noradrenaline en acetylcholine. In één van mijn vorige blogs heb ik al eens geschreven over de functie van deze belangrijke stofjes in je hersenen. En ook al eens over de Bravermantest, waarmee je een disbalans in de neurotransmitterhuishouding kunt opsporen. In feite is een depressie niets anders dan een verstoring van die stofjes. Dat betekent niet dat er geen andere oorzaak is. De reden dat die stofjes ontregeld raken kan heel erg divers zijn. Meestal denk je dan een een enotionle oorzaak, zoals een onverwerkt verdriet uit het verleden. Toch kan er ook een andere, veel voorkomende reden zijn waarom de neurotransmitterhuishouding uit balans raakt. Ik denk dan aan een erfelijke verstoring van één van de stoffen die de neurotransmitters moeten opbouwen.

 

Neurotransmitters komen namelijk niet zomaar uit de lucht vallen. Ze moeten door je lichaam zelf gemaakt worden uit aminozuren (dat zijn stukjes van eiwitten), met behulp van diverse vitaminen en mineralen. Als je een erfelijke fout hebt in de opname of transport van één van die vitaminen of mineralen, een bakfoutje dus, dan loop je de kans dat het mis gaat. Dan kan het zijn dat je depressief wordt, of de ziekte van Parkinson krijgt, of obstipatie, of problemen met het bewegingsapparaat, of verslavingsgevoelig, of nog veel meer.

 

Jammer genoeg denkt er bijna niemand aan vitaminen en mineralen als je last hebt van een depressie. Nee, erger nog, er worden meestal meteen anti-depressiva voorgeschreven door de arts. Het starten met chemische stoffen die ingrijpen in je hersenstofwisseling is echter niet zonder gevaren.
Je beïnvloedt namelijk niet alleen je gevoelsleven, maar ook diverse andere lichamelijke processen. Het komt veel voor dat je juist je bewegingsapparaat beïnvloedt, dan krijg je last van ongecontroleerde bewegingen als gevolg van de pillen.

 

Iets wat veel mensen niet weten, is dat met name in de opbouwfase van de anti-depressiva het risico op zelfdoding toeneemt. Daar wordt bijna nooit iets over gezegd door de voorschrijvend arts, omdat je er anders natuurlijk niet aan gaat beginnen. Ik zeg niet dat het daarom onverstandig is om aan anti- depressiva te beginnen. En ik zeg al helemaal niet dat je er om die reden maar acuut mee moet stoppen. Nee, mijn boodschap is dat je voordat je eraan begint eerst goed geïnformeerd moet worden over de risico’s en de bijwerkingen. Het opbouwen én het afbouwen is iets wat onder hele goede begeleiding zou moeten gebeuren. Maar wat ik zou toejuichen is dat er, voordat je eraan begint, eerst onderzoek gedaan zou worden naar de vitaminen en mineralen status.

 

De belangrijkste bakfoutjes die betrokken zijn bij depressie vind je in de vitamine B12, foliumzuur, vitamine B6 en magnesium huishouding.
Het is alleen niet zo eenvoudig om met een simpele bloedtest inzicht te krijgen in de werkzaamheid van vitaminen zoals B12. Een goede bloedwaarde zegt niet alles, en de normen voor normale waarden liggen zo laag dat alles al gauw als goed beoordeeld wordt. Aardig om te weten is dat met name het sporenelement lithium essentieel is om vitamine B12 de cel in te transporteren. Het is daarom niet gek dat lithium ingezet wordt bij manische depressiviteit. Ik werk ook wel eens met lithium, maar dan in een minuscule hoeveelheid. En dan niet in de gangbare lithiumcarbonaat zoals deze in de geneeskunde gebruikt wordt, maar in een vorm waarbij je minder vocht vasthoudt.

 

Als jij, of mensen in je omgeving willen starten met anti-depressiva zou ik eerst aandringen op onderzoek naar de vitaminen- en mineralenstatus. Stop nooit zomaar met het innemen van anti-depressiva en bouw niet op eigen houtje af. Als je hulp nodig hebt bij het onderzoeken van je viaminen- mineralenstatus kun je ook bij orthomoleculaire artsen terecht. Zij leveren maatwerk in plaats van protocollengeneeskunde. Je vindt er een aantal op deze website.

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)