Laat je niet misleiden door de titel, denk niet dat je bij hypoglykemie altijd extra mangaan moet gaan slikken. Hypoglykemie wordt nu eenmaal niet altijd veroorzaakt door een mangaantekort. Er zijn namelijk meerdere oorzaken voor hypoglykemie.

 

Maar misschien moet ik eerst even uitleggen wat het eigenlijk is. Hypoglykemie wordt soms wel eens (onterecht)het tegenovergestelde van diabetes genoemd omdat bij diabetes de bloedglucosewaarde verhoogd is en bij hypoglykemie juist verlaagd. Die lage bloedglucose geeft een naar trillerig gevoel, je MOET dan gewoon iets eten, als je dat niet doet krijg je de neiging om iemand te vermoorden.

 

Hypoglykemie is een symptoom, geen ziekte. Het gaat eigenlijk niet om die bloedglucosespiegel, dat is maar een uiting van een onderliggend probleem. En juist dat probleem is belangrijk. Anders zou je bij hypoglykemie met wat extra druivensuiker en bij diabetes met wat extra insuline het probleem oplossen. En dat is helaas niet het geval, dat is alleen symptoombestrijding (met alle gevolgen van dien).

 

Maar goed, wat kan er dan aan de hand zijn bij hypoglykemie?

 

Er zijn veel verschillende oorzaken van een laag bloedsuiker: Nutriëntentekorten zoals mangaan, chroom, magnesium, zink, vanadium en dergelijke. Maar hypoglykemie kan ook ontstaan wanneer er bijvoorbeeld iets hapert in je metabolisme, bij ontstekingen, leveraandoeningen, insuline resistentie of langdurige stress.

 

Over al die andere oorzaken zal ik het vandaag niet hebben, ik belicht nu dus alleen mangaan.

 

Mangaan is heel belangrijk in de gluconeogenese, de nieuwvorming van glucose uit bijvoorbeeld eiwitten. Het lichaam gaat normaliter bij een glucosetekort glucose maken, als het niet over kan gaan op het verbranden van vetten. Bij het ombouwen van eiwitten naar glucose wordt gebruik gemaakt van een mangaanhoudend enzym, pyruvaatcarboxylase (sorry, moeilijk woord).

 

Maar in welke situaties heb je een glucosetekort en wanneer ga je niet over op het gebruik van vetten als brandstof?

 

Mensen die energie produceren via de anaerobe verbranding kunnen op dat moment geen vetten als brandstof gebruiken en stappen dus over op het maken van glucose, als ze geen koolhydraten eten. Dat kan gebeuren bij sporters die iets te intensief trainen of bij mensen die vaak moe zijn.

 

Wie hierover meer wil weten kan zich na de zomer aanmelden bij het OPFG voor een meerdaagse cursus. Nog heel even geduld, wie zich aanmeldt op de nieuwsbrief wordt automatisch op de hoogte gehouden.

 

Er is dus mangaan nodig om glucose te maken als alle voorraden op zijn. Als dat niet lukt voel je dat, je moet dan iets eten, je gaat trillen en je wordt een beetje misselijk. Je kunt je misschien wel voorstellen dat mensen die vaker glucose maken dan anderen omdat ze minder makkelijk vetten als energiebron gebruiken, meer mangaan nodig hebben om de bloedglucose stabiel te houden.

 

Bij gezonde mensen zal dit geen probleem zijn, maar wanneer je ook veel mangaan nodig hebt om ammoniak af te breken wat door darmpathogenen (van die beestjes in je buik) geproduceerd kan worden, of door het gebruik van aminozuren als brandstof, loop je de kans dat je niet voldoende mangaan beschikbaar hebt.

 

In de opleidingen bij het OPFG leggen we nog meer functies van mangaan uit, ik zal ze in het kort voor de geïnteresseerden even noemen. Mangaan is betrokken bij de opbouw van collageen (bindweefsel) en bij de opbouw van de zogenaamde Glycosaminoglycanen, bijvoorbeeld in de darm. En dan is mangaan ook nog belangrijk voor de omzetting van glutamaat in glutamine, de botontwikkeling en als onderdeel van het anti-oxidantenzym SOD.

 

Kortom, het is onmisbaar….. Waarom dan toch niet allemaal aan de mangaan?

 

Nou, dat is nu net het probleem. Een tekort mangaan geeft heel veel problemen, maar een teveel ook. Een overmaat mangaan is echt toxisch. Het veroorzaakt zelfs een echte aandoening; manganisme, met verschijnselen die lijken op de ziekte van Parkinson. Er zijn mensen die gediagnosticeerd zijn met de ziekte van Parkinson, maar die niet reageren op de medicatie. Het is mogelijk dat zij lijden aan manganisme, een vorm van Parkinsonisme.

 

Je vindt mangaan in granen, rijst, noten, bladgroenten, fruit, vlees, vis en thee, dus een tekort door je voedingspatroon is voor mensen die gevarieerd eten niet zo heel erg voor de hand liggend. Vandaar dat er in de geneeskunde wordt gedacht dat tekorten niet vaak voorkomen. Na het lezen van dit blog weet je inmiddels dat er omstandigheden zijn waarin er wel degelijk tekorten kunnen optreden.

 

Hoe ontdek je nu of je een mangaantekort hebt?

 

Tja, dat is niet zo eenvoudig.

 

Een mangaantekort in het bloed is een duidelijk signaal, maar als er in het bloed niets te zien is, weet je nog niets over de situatie in de cellen. Er is tenslotte ook nog de mogelijkheid dat er iets misgaat in het transport van mangaan de cel in of uit. Met een haarmineralenanalyse kun je een tekort meten, of als dat allemaal niet kan, kun je met behulp van de klinische symptomen bekijken of er een sprake is van een mogelijk tekort.

 

Kortom, het is niet simpel, maar dat is het eigenlijk nooit in het lichaam.

 

Mocht jij nu een aantal symptomen hebben van een mangaantekort, dan kun je dit laten onderzoeken bij een orthomoleculair therapeut. Ik vrees dat je huisarts niet de mogelijkheden kent om je hierbij te helpen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische, Psycho, Neuro, Immunologie

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)