Bij de fitnessfabriek liep ik hem elke week tegen het te dikke lijf. Een man van een jaar of zestig, met een flinke bierbuik. Hij begon altijd met een tijdje trappen op de fiets en daarna ging hij de apparaten te lijf. Dat wil zeggen, zodra hij met de oefeningen begon, startte het gapen en kwam hij niet echt verder.
 
Ik heb ooit (je moet het toch ergens over hebben) een kleine poging gedaan om uit te leggen waar dat gapen vandaan kwam, maar helaas….. Zijn bloedsuiker was goed en hij was niet geïnteresseerd.
 
Het lichaam gaat niet zomaar gapen, daar is een reden voor. Je gaapt wanneer je moe bent, je gaapt dus wanneer er een tekort aan energie is. Veel mensen denken dat het bij gapen om een zuurstoftekort gaat, dat klopt ook wel ten dele, maar dat is niet het hele verhaal.
 
Bij een energietekort heeft het lichaam extra brandstof nodig om de cellen goed te kunnen laten functioneren. Door te gapen zet je druk op het middenrif waarmee je de lever onder druk zet, zodat deze extra glycogeen kan loslaten. Glycogeen is een soort glucose voorraad in de lever.
 
Mensen die gaan sporten en te veel vragen van hun spieren om in de vetverbranding te kunnen blijven, gaan glucose gebruiken. Die glucose bevindt zich maar voor een heel klein deel in het bloed, dat is zo op. Maar in de lever hebben we nog een voorraadje waar je nog wel even mee vooruit zou moeten kunnen.
 
Het klopt dus wel dat je in zo’n situatie met extra zuurstof ook beter presteert, want voor vetverbranding hebben we nu eenmaal veel zuurstof nodig. Bij het gapen worden er ook meteen zuren opgeruimd, melkzuur wat ontstaat bij de anaerobe verbranding en die via de CO2 uitwisseling weer weggewerkt wordt.
 
Zo heeft gapen een drieledige functie: zuurstof inname, zuren opruimen en glucose verhogen.
 
Dat mijn medesporter met de bierbuik gaapt, zal niet toevallig zijn. Er is een grote relatie tussen vetopslag op de buik en verstoringen van het glucosemetabolisme. Veel gapen is één van de karakteristieken van diabetes type II. Het gapen treedt vooral op tijdens een moment van lage bloedglucose, een zogenaamde hypoglykemie.
Nu komt hypoglykemie ook voor bij mensen die (nog) geen diabetes hebben. Hypoglykemie is geen aandoening op zich, maar een signaal van een verstoord energiemetabolisme. Het gangbare advies wat bij hypoglykemie gegeven wordt, is regelmatig kleine beetjes eten om de bloedglucosewaarde zo stabiel mogelijk te houden.
 
Je raadt het al, ik heb niet zo veel met gangbare adviezen. Natuurlijk ben ik het er mee eens dat je bij een hypo iets moet eten, probeer het maar eens niet te doen, dat zal niet lukken. Bij een hypo MOET je eten, of anders vermoord je iemand.
 
Veel effectiever dan alleen zo’n gangbaar advies om regelmatig een ‘eierkoek’ te eten, is het uitvlooien waarom iemand hypo’s heeft. Daar kunnen vele redenen voor zijn, denk dan aan mineralentekorten, stress, ontstekingen in de darmen, overgewicht etc.
 
Voor veel mensen is het voldoende om hun voeding aan te passen, het eten van oervoeding (met minder koolhydraten) kan al een grote stap zijn op weg naar een gezonder lichaam. Hoeveel koolhydraten je nodig hebt, hangt helemaal van jouw individuele situatie af. Hoeveel sport je? Ben je al insulineresistent? Heb je overgewicht?
 
Algemene voedingsadviezen zijn daarom per definitie niet mogelijk, het is dus altijd maatwerk!
 
In mijn boek De Oerspronkelijke keuken staan recepten op basis van vier soorten oervoeding. Een milde variant, een basis(strengere) variant, een koolhydraatbeperkte variant en een vegetarische variant oervoeding. Zo is er voor ieder wat wils en kun je op basis van jouw behoefte je voedingspatroon samenstellen. Je vindt het boek hier.
 
Mocht jij nu ook veel gapen bij het sporten dan betekent dat je te intensief sport. Maar dat is tevens een reden om je huisarts te bezoeken voor een controle van de bloedglucose. Als die waarde goed is, heb je (nog) geen diabetes, maar dat betekent nog niet dat je niet in de gevarenzone zit. De glucosewaarde gaat pas stijgen als het goed mis is in je systeem. Er kan van alles uit balans zijn, zonder dat je ernstige klachten hebt.
 
Als je verder wilt zoeken, zijn er professionals die je kunnen helpen. Zij zijn opgeleid om de oorzaken van jouw disbalans op te sporen. Je vindt ze hier.
 
Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)