Juni 2019 was de maand van de lipoedeem-awareness. Waarschijnlijk heb je alle kranten er bol van zien staan, vele artikelen erover gelezen en ook op TV heel veel over dit onderwerp gezien.

 

Niet?

 

Dat kan kloppen, want meer dan een paar artikelen in tijdschriften en berichten op Facebook ben ik zelf ook niet tegengekomen. En dat terwijl toch zo’n 10 % van de vrouwen in Nederland in meer of mindere mate last heeft van lipoedeem.

 

Wat is Lipoedeem?

 

Het is een aandoening waar ik (helaas als ervaringsdeskundige) vaker over geschreven heb, waarbij er sprake is van overmatige en pijnlijke vetophopingen op vooral de bovenbenen en billen. (Maar ook de armen, buik en onderbenen kunnen mee doen.)

 

Het is een aandoening die je met minder eten en meer bewegen niet weg krijgt.

 

Wanneer je fanatiek gaat diëten en sporten val je misschien wel iets af, maar dan vooral op de plaatsen waar het vet toch al niet zo duidelijk aanwezig was. Die heupen en billen blijven gewoon te dik en pijnlijk.

 

Die pijn is (in tegenstelling tot het vet) niet zichtbaar. En dat maakt dat mensen met lipoedeem gewoonlijk worden weggezet als ongedisciplineerde mensen die niet goed voor zichzelf zorgen. En dat is ook heel pijnlijk.

 

Over de emotionele kanten van het probleem kan ik inmiddels een boek schrijven. Over de schaamte, wat het met je zelfvertrouwen doet en over de strijd die je met jezelf moet leveren om ermee te leren dealen.

 

Ik begrijp dan ook volkomen dat vrouwen kiezen voor liposuctie om van het probleem af te komen. Toch is liposuctie geen oplossing voor de onderliggende problematiek, je doet hiermee niets aan de mechanismen die lipoedeem veroorzaken.

 

Daarom wil ik het hebben over die mechanismen van de aandoening. (Ik noem het bewust geen ziekte, omdat het geen griep is, maar een multifactorieel probleem of misschien wel een syndroom).

 

Door heel veel literatuurstudie, eigen onderzoek en experimenteren bij vele cliënten, kom ik langzamerhand steeds een stapje verder in het ontrafelen van de aandoening. Dat is goed nieuws, omdat je daarmee sleutels vindt voor oplossingen. Want dat is wat iedereen zoekt, toch?

 

Ik zal je gedeeltelijk teleur moeten stellen, er is namelijk niet één oplossing voor deze aandoening, er is zelfs geen protocol mogelijk. Je zult een plan op maat moeten samenstellen, omdat bij lipoedeem vele verschillende factoren een rol spelen.

 

De kern van de aandoening is een chronische ontstekingssituatie. Die ontsteking begint meestal in de darm en deze kan door (onbewuste) gebeurtenissen in het vroege leven geactiveerd worden. Het is dan ook zaak om uit te zoeken wat er allemaal aan de hand is in die darm. En dat is nu eenmaal niet eenvoudig. Daar heb je een echte professional voor nodig die de ‘flora en fauna’ in kaart brengt.

 

Als gevolg van de ontsteking worden de bijnieren en de schildklier ook ontregeld, wanneer de ontstekingen verminderen kunnen deze (wanneer je er op tijd bij bent) weer in balans komen.

 

Tevens zie ik nogal eens dat de vitamine D waarde laag is, terwijl de actieve vitamine D waarde verhoogd is. Wanneer je bij mensen met chronische ontstekingen (zonder de actieve vorm te controleren) vitamine D gaat suppleren, bestaat de kans dat het immuunsysteem verder uit balans raakt. Iets vergelijkbaars geldt voor de ijzerwaarde. Bij ontstekingen kan de ijzerwaarde zakken omdat ijzer bepaalde bacteriën laat groeien. Het suppleren van ijzer werkt dan juist averechts.

 

Bij lipoedeem heeft het lymfesysteem als vervoersysteem van vocht en vet een belangrijke functie. Het lymfesysteem wordt gereguleerd door het parasympatisch zenuwstelsel, dat is een deel van het onbewuste zenuwstelsel wat ook zorgt voor herstel en rust. Ik moet de eerste dame met lipoedeem nog tegenkomen bij wie de parasympaticus volkomen in balans is. (Daarin speelt de programmering van het lichaam in de eerste duizend dagen van het leven een belangrijke rol!)

 

Wat betreft voeding wordt er vaak gesteld dat je koolhydraatarm zou moeten eten. Veel vrouwen hebben daar inderdaad baat bij, omdat het ervoor zorgt dat je minder vocht vasthoudt en dat vermindert de pijn en de zwelling.

 

Toch is een koolhydraatbeperkt dieet niet voor iedere lipolady geschikt. Bij ontstekingen heeft het immuunsysteem nu eenmaal behoefte aan glucose, ofwel koolhydraten. Als je te weinig koolhydraten eet, loop je het gevaar dat je lichaam eiwitten gaat gebruiken om glucose te maken. En dat is niet zo handig voor mensen die bijna allemaal bindweefselproblemen hebben.

 

Wanneer je ketogeen gaat eten, kan je lichaam mineralentekorten ontwikkelen als je deze niet aanvult. Ik zie regelmatig dames op een ketogeen dieet crashen wegens een elektrolytentekort. Dit kan zo erg worden dat lopen bijna onmogelijk wordt.

Wanneer het niet lukt om in ketose te komen, terwijl je keurig ketogeen eet, is dat een teken dat ontstekingsstoffen (IL6) dit proces dwarsbomen. Het is in dat geval nog belangrijker om de bron(nen) van de ontsteking te vinden.

 

Een belangrijke factor in het ontstaan van lipoedeem is chronische (of early life) stress. De gevolgen van een (onbewust) vroegkinderlijk trauma op de latere gezondheid zijn uitgebreid onderzocht. De mechanismen waarmee stress je lichaam langzaam kapot maakt zijn ook helder. Wanneer een ‘trauma’ (dat hoeft helemaal geen ernstig misbruik te zijn, een gevoel van onveiligheid kan al voldoende zijn) plaatsvindt in de pre-verbale fase is het behandelen hiervan met cognitieve therapie niet zo eenvoudig. Bessel van der Kolk beschrijft in zijn boek ‘Traumasporen’ welke methoden wel effect kunnen hebben.

 

Wat betreft het bewegen verschillen de meningen enorm. Bijna elke lipolady heeft ervaringen met fysiotherapeuten, sportschoolbegeleiders en personal trainers die denken dat je zieke mensen op dezelfde manier kunt belasten als gezonde mensen. Zij zien vaak de ernst van de zaak niet in. Wanneer je een lipolady overbelast, crasht zij. En het lastige is dat zij dit niet kan aangeven tijdens de training omdat zij gewoonlijk met behulp van adrenaline door duwt.

 

Wie dingen doet op basis van adrenaline voelt zijn of haar grenzen niet en moet dit naderhand bekopen met een aantal dagen (of zelfs weken) vermoeidheid en heftige pijn. (Been there, done that.)

 

Gelukkig bestaat er een meetsysteem waarmee je de belastbaarheid van het lichaam kunt meten op basis van de Hart Rate Variability, mits je de gegevens goed kunt interpreteren. Het systeem geeft ook aan of er sprake is van chronische stress. Een lactaat meter kan overigens ook uitkomst bieden bij het bepalen van de belastbaarheid.

 

In principe zul je dus een individueel behandelplan (voedings-, stressreductie, beweeg-, darmbehandel- en suppletieplan) moeten maken, waarmee de ontstekingsreacties in het lichaam verminderen.

 

Speciaal voor lipolady’s hebben we in september een lezing georganiseerd over de mechanismen die betrokken zijn bij het ontstaan van lipoedeem, waarbij we een meting aanbieden. Zo kun je zelf inzicht krijgen in je situatie wat betreft stress en je herstelvermogen. Je kunt je hier inschrijven.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)