Tandartsen in Nederland gebruiken gelukkig geen (of heel weinig) het kwik bevattende materiaal amalgaam om gaatjes te vullen. Kwik is een van de meest giftige metalen die er bestaan en dat we dit decennialang gewoon in ons mond hebben mogen stoppen, is mij een raadsel. De gedachte hierachter was dat gebonden kwik geen gevaar opleverde. We weten inmiddels wat de gevaren zijn van die kwikhoudende vullingen.

 

Kwikdampen komen vrij bij verwarming en wrijving en kleine deeltjes kwik worden door zuren in ons voedsel vrijgemaakt uit de vullingen. Het gevaar schuilt dan ook in lekkende vullingen, die gedurende decennia kleine beetjes kwik afgeven.

 

Je kunt enorm veel (neurologische)klachten krijgen van een teveel aan kwik in je lichaam, omdat kwik de neiging heeft zich overal en nergens te verstoppen en de plaats inneemt van andere mineralen. Een van de onbekende negatieve effecten van kwik is dat het de kaliumbalans verstoort.

 

Een overmaat aan kwik is in staat om de kaliumhuishouding ernstig te verstoren! Ik heb onlangs een blog over kalium geschreven, dat vind je hier. Kalium is een zeer wezenlijk mineraal, een essentiële electrolyt. Bij een kaliumtekort ga je vocht vasthouden, dat zou dus een van de signalen kunnen zijn dat je misschien teveel kwik in je systeem hebt. Maar ook als je last hebt van rusteloze benen, vermoeidheid, angsten, depressie, slaapproblemen, depressie, obstipatie, hoge bloeddruk, spierkrampen of nierstenen zou er sprake kunnen zijn van een kaliumtekort..

 

Het lijkt allemaal zo simpel, je meet in je bloed of je kaliumtekort hebt en dan geef je extra kalium om het probleem op te lossen.

 

Of werkt het anders?

 

Onze cellen beschikken over kaliumkanalen die het kaliumtransport van het bloed naar de cellen regelen. Een kanaaltje opent aan de buitenzijde van de celwand (membraan genoemd)en trekt het kalium-ion aan. (Kalium-ionen zijn elektrisch geladen kaliumdeeltjes.) Zodra dit is aangehaakt aan de receptor, zoals een slot in een sleutelgat, sluit het kanaal waardoor de kalium naar binnen kan (naar de binnenkant van de cel) waarbij magnesium nodig is als een soort vonk om de kalium binnen te laten.

 

Wanneer metalen zoals kwik zich hechten aan de receptoren van de celmembranen, veroorzaakt dit een blokkade. Kalium wordt hierdoor geblokkeerd bij de opening van het kanaaltje en kan de cel niet in komen. Dan lijkt het alsof je voldoende kalium in je bloed hebt, maar het kan alleen in de cel zijn werk niet doen. (Om het nog wat makkelijker te maken, een teveel aan koper heeft precies hetzelfde effect op de kaliuminstroom in de cel.)

 

Verwarrend is dus dat het kaliumgehalte in het bloed normaal is en er geen kwik(of koper) gevonden wordt in het bloed. De huisarts ziet alles als normaal, maak je dus geen zorgen, er is niets aan de hand!

 

De biochemie van het lichaam vindt echter plaats in de cellen, niet in het bloed! Aangezien 98% van de kalium in de cellen zit, betekent dit dat 1-2% in het bloed zit. Je kunt je misschien daarom wel voorstellen dat gangbaar bloedonderzoek alleen hele ernstige tekorten zal laten zien. Een intracellulaire bepaling is veel waardevoller, maar ook een haarmineralenanalyse kan veel inzicht geven. Deze onderzoeken worden uitgevoerd in speciale laboratoria. Orthomoleculair werkende artsen en therapeuten weten hier de weg.

 

Het lijkt dus logisch om te controleren of er sprake is van een kwik of koperoverschot. Ook dat zie je niet in het bloed, maar wel in een haaranalyse.

 

Wanneer je geconstateerd hebt dat er een teveel aan kwik in je lichaam aanwezig is, zul je daar iets aan moeten doen. Maar het uitscheiden van kwik is niet zo eenvoudig. Het lichaam heeft eigenlijk geen goed systeem hiervoor en de mogelijkheden die we wel hebben, raken snel overbelast.

Je zou denken dat je daarom zo snel mogelijk die amalgaamvullingen moet verwijderen, maar dat is echt de vraag.

 

Het verwijderen van amalgaamvullingen dient met de nodige voorzorgsmaatregelen te gebeuren. Een biologische tandarts weet hoe dat moet, de gemiddelde regulier werkende tandarts zal daar minder van op de hoogte zijn. Waardoor hij/zijzelf en de patiënt het risico loopt op een flinke kwikbelasting.

 

Ik ben van mening dat het verwijderen van de vullingen (ook bij een biologische tandarts) vooraf gegaan moet worden door het versterken van de uitscheidingsroutes. En dan begin je in de darm. Zolang de darm niet in orde is, zou ik er niet aan beginnen.

 

Vervolgens zullen de andere uitscheidingsorganen ondersteund moeten worden. Het wegwerken van kwik vraagt namelijk nogal wat van de lever en gal,  en de andere uitscheidingsorganen. Weet dat dit niet iets is wat je zelf kunt doen. Hierbij heb je de hulp nodig van iemand die hiervoor is opgeleid.

 

Ik wil waarschuwen voor het ‘doe het zelven’ met zogenaamde ‘chelerende middelen’. Dat zijn producten zoals bijvoorbeeld koriander of chlorella, die metalen kunnen binden. Producten die zware metalen kunnen binden, waardoor ze uitgescheiden kunnen worden, zijn vaak ook in staat om de goede mineralen te binden. En aangezien je, zonder gedegen onderzoek, niet weet hoe het met jouw mineralenhuishouding gesteld is, zou ik willen adviseren om alle ‘doe het zelf’ adviezen van internet te negeren. Bezoek een deskundige, die er ook echt voor geleerd heeft.

 

Ik hoop dat het nu helder is dat het slikken van extra kalium(of andere mineralen) niet hoeft te werken. Als het de cel niet in kan, is de inname van extra kalium (uit voeding of suppletie)niet effectief. Toch is een kaliumrijk voedingspatroon (met veel groenten) natuurlijk wel een basis voor een goede gezondheid.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)