Geweldig dat er nu meer aandacht komt voor de invloed van leefstijl op de gezondheid, de zogenaamde leefstijlgeneeskunde. Dat is echt verheugend nieuws! Ik zal proberen mijn mond te houden over het feit dat deze relatie jarenlang gewoon onder tafel geveegd, ontkend en gebagatelliseerd is. Echt, ik zeg er niets meer over, zo blij ben ik met de huidige ommekeer.

 

Nou ja, zo blij..

 

Ik wil de feestvreugde niet bederven met een kritische noot, en al zeker geen mensen demotiveren, maar ik denk dat we echt de slingers nog niet op kunnen hangen. Naar mijn idee is de manier waarop we nu de leefstijlgeneeskunde gaan uitvoeren niet de meest optimale.

 

Het probleem wat ik nu zie ontstaan, is namelijk dat artsen en leefstijlcoaches leren om hun patiënten en cliënten bij de hand te nemen om hun gedrag te veranderen. Ze moeten anders gaan eten (volgens de schijf van vijf, dus de gevulde koeken en patat laten staan) en ze moeten meer bewegen. Lees: verplicht naar de sportschool of bij een sportvereniging aan de gang.

 

De zorgverzekeraars gaan zo’n begeleidingstraject door een gecertificeerd leefstijlcoach gedeeltelijk vergoeden. Zij worden betaald om mensen bij de hand te nemen en hen te motiveren om op wilskracht en discipline het roer om te gooien.

 

En weet je wat? Het werkt, voor zo lang het duurt…

 

Want daar wringt de schoen.

 

Bij de meerderheid van de mensen werkt discipline maar eventjes, zodra de begeleiding wegvalt, of er iets stressvols gebeurt (maar wie maakt er nu stressvolle dingen mee?), of je lichaam protesteert… dan val je weer terug in je oude gedrag.

 

En dat is geen zwakte of een gebrek aan doorzettingsvermogen. Nee, dat is normaal.

 

Ik denk persoonlijk dat leefstijlgeneeskunde moet beginnen met onderzoek naar de oorzaak van ongezond gedrag.

 

Ligt dat in onwetendheid (gewoon geen idee hebben wat gezond gedrag is), in sociale aspecten (opgevoed zijn met frituur of elke dag borrelen), in financiële aspecten, (geen geld hebben voor gezond gedrag), in mentale/emotionele aspecten (troostvoeding), of in fysieke aspecten (zoekt je lichaam brandstof voor een overactief immuunsysteem, heb je misschien diabetes of een trage schildklier)?

 

Vaak is het een combinatie van een aantal van deze aspecten.

 

Wat gebeurt er dan als je met het opgeheven vingertje gaat vertellen dat iemand de verkeerde keuzes maakt? Zou hij/zij dit zelf niet al weten? Wat doe je met mensen die niet willen bewegen en veel snaaien vanuit een behoefte van het lichaam? Hoe ga je mensen die geen geld hebben toch volwaardig laten eten?

 

Persoonlijk denk ik dat een gezond lichaam geen ongezonde keuzes nodig heeft. Wie echt gezond is, zal niet gauw de behoefte hebben aan tussendoor snaaien. Een gezond lichaam wil ook graag bewegen.

 

Wanneer je niet gezond bent, is het vermijden van bewegen heel normaal. Dan ben je niet lui, maar spaar je energie om je lichaam problemen op te laten ruimen. Je gaat dan vanzelf ook eerder op zoek naar voedsel wat veel energie geeft.

 

In feite ga je in zo’n situatie met zo’n leefstijladvies dwars tegen de lichamelijke behoeftes in. Geen wonder dat het gedoemd is te mislukken.

 

Hoe moet het dan wel?

 

Om te beginnen zou ik willen inzetten op onderzoek naar de oorzaak van het ongezonde gedrag. Wanneer het een pure mentale kwestie zou zijn (en wanneer is het puur mentaal?), kun je met bewustwording al veel bereiken. Maar naar mijn ervaring spelen fysieke processen bij de meerderheid van de mensen een grote rol.

 

En dan hebben we het over sluimerende ‘ontstekingsprocessen’ door bijvoorbeeld verkeerde voeding, te veel antibiotica gebruik of langdurige stress, of is er sprake van een verborgen diabetes of hypothyreoïdie. (Hoe het komt dat je moeilijk gewicht verliest bij een trage schildklier leg ik uit in deze cursusdag voor professionals).

 

Uit Israëlisch onderzoek blijkt dat we allemaal anders op voeding reageren. De een krijgt bijvoorbeeld een hoge glucosespiegel van een ijsje en de ander van een banaan. Wanneer we dan mensen in de leefstijlbegeleiding allemaal over één kam scheren, zullen de resultaten uiteindelijk tegenvallen.

 

Laten we dus eerst maar eens beginnen met rekening te houden met de biochemische individualiteit en stoppen met de oude en achterhaalde ‘one size fits all’ aanpak. De behandelaars op deze site weten daar alles van.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)