Zo af en toe is er echt goed nieuws te melden en kan de vlag uit! Er is nu een mooie publicatie die bevestigt wat vele ME/CVS patiënten al lang weten. De gangbare therapie bij ME/CVS zorgt niet voor een significante vermindering van de vermoeidheid. Het onderzoek waaruit de conclusie getrokken werd dat bewegingstherapie juist wel effectief was, is nogmaals beoordeeld en blijkt niet zo zorgvuldig te zijn uitgevoerd. Oeps.

 

Het is een geweldige bevestiging voor al die mensen die zich tegen wil en dank in een bewegingsprogramma gestort hebben. En zeker voor hen die voor gek verklaard werden als ze aangaven dat ze daar slechter van werden.

 

De Nederlandse auteur, Mark Vink, publiceerde al eerder een heranalyse van de gegevens van een publicatie over de effecten van cognitieve gedragstherapie bij ME/CVS. Ook daar liet hij zien dat oude publicaties over dit onderwerp aan alle kanten rammelen.

 

Ik schreef al eerder een blog over het effect van cognitieve gedragstherapie en ‘graded exercise therapy’ (GET) bij ME/CVS. Over het feit dat ME/CVS patiënten slechter worden van het langzaam opvoeren van beweging als therapie en niet minder moe worden van praten over hun aandoening.

 

Omdat ikzelf weet wat het is om chronisch moe te zijn, blijf ik hierover schrijven. Ik weet uit ervaring wat het met je doet als je niet serieus genomen wordt, wat het met je doet als artsen roepen dat het tussen je oren zit. Echt hè, dat gaat niet in je koude kleren zitten.

 

Deze ontkenning van het feit dat CVS echt een systemische aandoening is, heeft mij persoonlijk enorm gestimuleerd om op zoek te gaan naar oplossingen. Juist door het niet erkennen ben ik gaan studeren, omdat ik niet kon accepteren dat ik er maar mee moest leren leven. En nee, dat was niet makkelijk.

 

Het is dan voor mij ook onbegrijpelijk om te horen dat een aantal lotgenoten in ‘revalidatietrajecten’ leren om niet te zoeken naar oorzaken, maar hun beperkingen moeten leren accepteren. Dit omdat ‘we’ nu eenmaal niet weten waarom deze mensen ziek zijn. Begrijp me goed, je beperkingen accepteren kan zeker helpen om rust te krijgen, maar dat je niet op zoek moet gaan naar oorzaken?

 

Ik kan alleen maar zeggen dat ik door mijn zoektocht niet alleen weer een redelijk normaal leven heb (nou ja, normaal…) maar ook ben gaan studeren en uiteindelijk in staat ben om therapeuten op te leiden en mijn kennis en inzichten door te geven.

 

Natuurlijk blijven er altijd zwakke plekken en ben je niet zomaar even genezen met anders eten. Daar komt veel meer bij kijken. Maar HET KAN!

 

Daarom ben ik zo blij met deze publicatie, ik zie het als een doorbraak! En als jouw arts deze studie nog niet gelezen heeft en je toch weer in een bewegingsprogramma wil duwen, zorg dan dat je deze studie in je tas hebt. Laat het lezen aan behandelaars en accepteer niet meer dat je over je grenzen gepusht wordt!

 

Maar wat dan wel?

 

Om ME/CVS te ‘genezen’ zul je een andere kant op moeten denken. Je zult juist wel op zoek moeten naar de oorzaak! En die oorzaak is niet bij iedereen hetzelfde. Voeding speelt een belangrijke rol, net als ontstekingsreacties, virussen, parasieten, de ziekte van Lyme, genetische aspecten, langdurige stress of een disbalans in de darm. Al deze factoren kunnen een rol spelen en zul je dus moeten aanpakken en een (vooral passend) bewegingsprogramma kan daar wel deel van uitmaken.

 

Omdat dit niet zo eenvoudig is, zou ik hulp zoeken van een deskundige. Er zijn artsen en hoog opgeleide therapeuten die met samen met jou op zoek gaan om jouw persoonlijke puzzel op te lossen. Je vindt ze hier. Als je eerst zelf eens wilt kennismaken met manier waarop deze professionals dat doen, kun je jezelf inschrijven voor de introductiedag ‘Ontdek je handleiding’ bij het OPFG. Daar kun je voor maar 25 euro meer te weten komen hoe je dit soort problematieken kunt aanpakken. Wacht niet te lang, want er zijn niet zo heel veel plaatsen meer vrij.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho, Neuro, Immunologie

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)