Wie kent het niet? Te moe om te sporten, geen zin om je bed uit te komen. Afgepeigerd op de bank na een dag werken, kortom geen zin om te bewegen!

 

Gelukkig zijn er veel mensen die wel zin hebben om te bewegen, zij staan ‘s morgens fit op en springen hun bed uit om aan de gang te gaan. Zij posten foto’s op facebook van bootcamps, door de modderwroetende mensen, en vertellen enthousiast over hun volgende uitdaging. Zij kunnen zich niet voorstellen dat anderen dit gevoel niet kennen, en wijzen soms met de vinger, of maken anderen uit voor slappelingen, watjes of luilakken. Terecht?

 

Als je het zware gevoel wel herkent, weet je eigenlijk het antwoord op mijn vraag al wel, ben je lui of moe? Het voelt als lui, maar het is moe. Hoe werkt dat nu eigenlijk?

 

Het lichaam heeft het goed geregeld. Het brein zorgt ervoor dat je kunt overleven. In tijden van voedselschaarste, en dus brandstoftekort, zal het brein alles doen om te overleven. Het zal ervoor zorgen dat je niet gaat bewegen (tenzij je in gevaar bent) om brandstof te sparen. De spieren vragen namelijk veel brandstof, maar het brein heeft zelf ook brandstof nodig, net als je immuunsysteem. Nu zal het brein pas als laatste zichzelf uitschakelen, want hoe kun je overleven als je brein niet werkt? De spieren kunnen wel af en toe met minder brandstof toe. Door de spieren minder brandstof te geven draait je brein automatisch de zin in bewegen om in apathie, lusteloosheid en vermoeidheid, en dat allemaal als beschermingsmaatregel.

 

Hetzelfde gebeurt bij een overactiviteit van het immuunsysteem. We weten allemaal dat je geen zin hebt om te bewegen als je griep hebt. Het zou ook niet handig zijn als je wel zou gaan bewegen met griep. Het immuunsysteem heeft bij griep heel veel extra brandstof nodig, en dat heeft als gevolg dat het brein de brandstofverdeling verandert.

 

Nu is er alleen in onze maatschappij geen sprake van een voedselschaarste, er is juist een overschot. Er is de hele dag wel iets te vinden wat je kunt eten. Hoe kan het dan, dat er zo velen zijn die niet kunnen/willen bewegen? Zijn deze mensen dan toch lui?

 

Nee, het zit anders. Bij veel mensen is er sprake van stress, waardoor het brein meer brandstof nodig heeft, en de spieren op rantsoen zet. Langdurige, chronische stress is een belangrijke oorzaak van een non-permissive brain. Vervolgens kan ook een overactief immuunsysteem teveel brandstof vragen. Denk dan aan een ontsteking ergens in je lichaam, veel allergieën, of een niet passend voedingspatroon waardoor het immuunsysteem overuren draait. Nu is stress (en ook een overactief immuunsysteem) geen probleem voor een korte periode. De problemen ontstaan pas na langere tijd. Je kunt het daarom als een belangrijk signaal van je lichaam zien als je niet wilt bewegen. Toch gek dat maar weinig artsen hier aandacht aan schenken.

 

Willen bewegen is een teken van gezondheid, niet willen bewegen is een signaal dat er iets mis is.

 

En wat dan? Stel je herkent je in mijn verhaal, hoe los je dat dan op? Om te beginnen kan ik duidelijk zijn, het is een serieus signaal, wat je niet moet negeren. Zeker niet als het langer duurt dan een week of drie. Het laatste wat je moet gaan doen in zo’n situatie is jezelf gaan uitputten met intensief sporten. Laat je niet over de kling jagen door een zogenaamde professional die je wel eens even zal laten voelen wat sporten is. Daarmee ga je voorbij aan wat je lichaam aangeeft, en kom je van de regen in de drup.

 

Toch is het belangrijk dat je wél beweegt. Ga daarom rustig bewegen, lekker wandelen, liefst buiten in de vrije natuur. Voor dames die toch echt het verzamelen nog in de genen hebben, is winkelen een zeer motiverende methode. Het kopen van een paar schoenen is dan een zeer bevredigende bezigheid. 😉 Dagelijks twee keer een half uurtje wandelen is een goed begin. Wanneer je zin krijgt in meer beweging ben je op de goede weg.

 

Natuurlijk zul je iets aan de stress moeten doen, en ook is het verstandig om eens te gaan onderzoeken waarom jouw immuunsysteem overuren draait. Gelukkig hoef je dat niet zelf uit te zoeken. Er is op deze website een grote groep professionals die deze principes begrijpt en je hiermee kan helpen. Succes!

 

Yvonne van Stigt; Master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)