Ondanks alle voorlichting over gezonde voeding zien we nog maar weinig verandering in het ontstaan van welvaartsziekten. Het is niet zo gek dat mensen hun eetgedrag niet veranderen door het geven van informatie over gezonde voeding. Er spelen meer factoren een rol dan alleen onwetendheid.

 

Om te beginnen is er de rol van de voedingsindustrie. Door het ‘foute’ voedselaanbod in de winkels worden mensen te dik en ongezond. Een ander veelgehoord argument is ook dat mensen ongezond worden omdat ze zich niet kunnen beheersen, ze hebben een gebrek aan discipline. Zou het werken om onze pijlen te richten op informatieverstrekking, de industrie en het gebrek aan discipline?

 

Je hebt geen discipline nodig als het voedingsaanbod zou verbeteren. Dat zou ervoor pleiten om de voedingsindustrie aan banden te leggen. Maar we weten ook dat zoiets er niet in zit, daarvoor zijn de financiële belangen te groot. Bovendien zijn er ook nog veel mensen die best kunnen snoepen en snaaien en ogenschijnlijk gezond blijven. Het tegenovergestelde is ook waar, als mensen zich zouden beheersen en geen ‘rommel’ meer zouden eten, verandert het voedselaanbod vanzelf. De vraag bepaalt tenslotte het aanbod.

 

Ik denk dat we een belangrijke factor vergeten.  We houden met de huidige aanpak geen rekening met de reden waarom mensen verkeerde keuzes maken. We vinden het antwoord als je kijkt naar het ontwerp van de mens. Evolutionair gezien gaan we als we moeten overleven op zoek naar voedsel waarin zoet en vet gecombineerd is (chocola).

Deze combinatie bestond in de natuur vrijwel niet, maar was wel de ultieme voedselcombinatie om te kunnen overleven. En dat is nu net het probleem, we hebben nu geen voedselschaarste meer. De winkels liggen vol met zoete en vette producten zonder enige voedingswaarde. Er is volop keuze voor de mens in gevaar.

 

Hoezo gevaar?

 

Ik bedoel gevaar in de zin van stress.

 

In acute stresssituaties stoppen veel mensen met eten, maar in chronische stresssituaties gaan we vanzelf op zoek naar voeding die ons helpt te overleven. Daarom vraag ik me af of we alleen onze focus moeten leggen op het veranderen van het voedselaanbod en het aanleren van verantwoordelijkheid en discipline.

 

 

Naar mijn idee is de factor stress dus vaak de basis van de problematiek. En dan heb ik het niet over te hard werken, of een ruzie met je (schoon)moeder. Nee dan heb ik het over chronische stress waarvan de basis al in de jeugd gelegd wordt.

 

Een onveilige start van je leven zorgt ervoor dat je onbewust altijd op de vlucht bent. Dat heet een ‘early life trauma’. Zo’n ‘trauma’ hoeft niet altijd iets wereldschokkends te zijn, maar zorgt er wel voor dat jij gedurende de rest van je leven alert en op de vlucht bent. Je wordt geprogrammeerd voor chronische stress en dat heeft vele consequenties voor je welzijn. (Ik heb er onlangs een artikel over geschreven, je vindt het hier.)

 

Chronische stress vraagt brandstof en nutriënten, wat resulteert in het gevoel dat je moet eten (dan heb je ‘honger’) en kun je minder goed energie produceren. Tja, dan sta je met 1-0 achter. Als dan ook je immuunsysteem wat extra brandstof nodig heeft, ben je de sigaar. Dan MOET je gewoon eten omdat je lichaam daar behoefte aan heeft. Dat kun je met discipline niet oplossen. Daar is meer voor nodig. Als je eenmaal begrijpt hoe het bij jou werkt, kun je betere keuzes maken. Meer informatie over de werking van je lichaam vind je in het boek ‘Oerslank’.

 

Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat ik, als ik in balans ben, helemaal geen discipline nodig heb. Dan kan ik gewoon uren zonder eten en heb ik voldoende energie. Anders wordt het wanneer ik stress heb, een tekort aan magnesium of calcium heb, of mijn darmen op zijn kop liggen. Dan gaat het mis. Dan wil mijn lichaam eten, het liefst vet en zoet.

 

In mijn praktijk heb ik gemerkt dat dit voor veel van mijn cliënten net zo werkt. Door de darmen te behandelen, de nutriëntenstatus in balans te brengen en de stress te reguleren konden ook zij makkelijk van ‘fout’ voedsel afblijven.

 

Het vervelende is dat je dit niet eventjes met een protocolletje oplost. Het is niet bij iedereen hetzelfde. Was het maar waar.

 

Mocht je er niet zelf uitkomen, kun je altijd een beroep doen op een professional die je helpt in je zoektocht. Uiteindelijk gaat het erom dat je met behulp van inzicht en begrip je leven kunt veranderen. Dat maakt het allemaal een stuk eenvoudiger.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)