Onlangs werd ik geïnterviewd door een journaliste in spe, die wilde weten hoe het nou echt zit met orthorexia. (Voor wie niet weet wat orthorexia is; Google is your friend.) Zij had diverse mensen met orthorexia geïnterviewd en had de indruk gekregen dat we van te gezonde voeding orthorexisch konden worden. Alsof de oorzaak van orthorexia in de voeding ligt en niet in de mens. Deze mening werd voornamelijk gevormd vanuit de therapie die haar informanten hadden ondergaan. Zij moesten als therapie gedwongen ongezond eten om van hun probleem af te komen.

 

“Ehhh, wat zeg je?”heb ik haar gevraagd. Ik geloofde mijn oren niet.

 

Gedwongen ongezond eten?

 

Inderdaad deze jonge vrouwen kregen stuk voor stuk de opdracht om gebakjes, frikadellen en pizza’s te eten bij wijze van therapie.

 

Terwijl ik het opschrijf, val ik weer bijna om van verbazing. Dit kan niet waar zijn, of dit zou niet waar moeten zijn.

 

Ik heb de journaliste in de dop geprobeerd uit te leggen dat orthorexia een niet erkend ziektebeeld is, wat je wel enigszins zou kunnen vergelijken met anorexia. Bij beide aandoeningen is er een ‘psychisch’ of biochemisch probleem aanwezig, waarbij mensen op zoek gaan naar een manier om hun angsten te beteugelen. Bij orthorexia sla je door in een gezonde lifestyle en ga je steeds beperkter eten. Bij anorexia sla je door in een dieet en ga je steeds minder eten. Zij krijgen op deze manier controle op het leven.

 

Dat betekent niet dat je van gezond eten altijd orthorexisch wordt, of je van een dieet volgen altijd anorexisch wordt. Nee, gelukkig niet. Ik zou dan zelf al orthorexia én anorexia moeten hebben ontwikkeld. En dat is zeker niet het geval. (Al denken anderen daar misschien anders over.)

 

Mensen die wel deze aandoeningen ontwikkelen, hebben al een probleem, waardoor ze uiteindelijk doorslaan in te gezond, of te weinig eten.

 

Je lost dit probleem niet op door de uitingsvorm van de aandoening met dwangmaatregelen te veranderen. Met dwangvoeding kan iemand met anorexia nog steeds overlijden door ondervoeding. Met gedwongen gebakjes eten zal de onderliggende problematiek bij orthorexia niet verbeteren. Deze mensen hebben hulp nodig op een heel ander vlak. Ze hebben hulp nodig bij de oorzaak van hun angst. (En die hoeft echt niet altijd psychisch te zijn, je kunt ook angsten ontwikkelen door een teveel aan histamine bijvoorbeeld.)

 

Men vindt al snel dat je doorslaat als je ervoor kiest om goed voor je lichaam te zorgen. Er zijn juist erg veel mensen zo blij dat ze eindelijk van hun buikpijn af zijn door de zuivel of de tarwe te laten staan. Slaan zij door als ze er voor kiezen om geen stukje appeltaart te eten en zo een middag buikpijn te vermijden? Ik weet wel dat ik het niet moet proberen om een pizza te eten zonder dat deze onmiddellijk op weg gaat naar de uitgang.

 

Waar ik moeite mee heb, is dat er regelmatig gewaarschuwd wordt voor het risico om orthorexia te ontwikkelen door gezond te gaan eten. Die waarschuwingen geven mensen het idee dat ze beter maar geen gezonde keuzes kunnen maken. Want stel je voor dat je van gezondere keuzes uiteindelijk orthorexia ontwikkelt! Terwijl het grootste deel van de Nederlandse bevolking toch echt op weg is naar het ontwikkelen van welvaartsziekten. Zij hebben die gezondere keuzes juist zo hard nodig!

 

Dat neemt niet weg dat mensen met orthorexia inderdaad een groot probleem hebben, waar zij en hun omgeving erg onder lijden. Maar laten we alsjeblieft blijven nuanceren! Laten we kijken naar de oorzaken van aandoeningen en niet alleen de symptomen bestrijden.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)