Zonder ontbijt naar school en dan gapend in de klas zitten; Heb je dan eten nodig om te kunnen presteren? Dat is wel de algemene gedachte, maar klopt dat eigenlijk wel? Moeten we wel ontbijten om te kunnen presteren op school, of kan het ook zonder?

 

Laten we vooropstellen dat een oermens ook zonder ontbijt moest kunnen presteren. Hij moest tenslotte eerst voedsel zoeken voordat hij iets kon eten. En dat vraagt nu eenmaal inspanning op een lege maag. Onze fysiologie is er daarom op gemaakt dat we niet de hele dag moeten eten.

 

Hoe werkt dat?

 

Na de nacht (waarin je niets eet) zal je lichaam de voorraden glycogeen uit de lever en de spieren opmaken wanneer je moet presteren. Wanneer het glycogeen op is, kan een gezond lichaam makkelijk overschakelen op de vetverbranding. Als het niet anders kan, zal er glucose gemaakt worden, voornamelijk uit eiwitten.

 

Als je honger hebt, zul je op zoek moeten naar voedsel. Het lichaam is daarom zo ontworpen dat je bij honger niet slaperig wordt, maar juist heel scherp en helder van geest. Want voedsel zoeken vraagt nu eenmaal dat je alert bent, anders loop je de kans dat je niets vindt of zelf prooi wordt.

 

Jongeren die niet ontbijten en gapend in de klas zitten, hebben dus geen honger. Want wie honger heeft is alert en fit.

Maar hoe kan het dan, dat zij wel opknappen van eten?

Ja, dat kan heel goed.

 

Ze hebben geen honger, maar een verstoorde glucosehuishouding. En dat is een enorm verschil. Bij een verstoorde glucosehuishouding word je moe en gaperig of misschien trillerig en geïrriteerd als je niets eet. En dat lijkt soms wel honger, maar is het niet echt. Ook al knap je dan wel op door iets te eten. Iets fatsoenlijks dan wel te verstaan. Geen energiedrank met een zak chips.

 

Deze gapende ‘hongerige’ jongeren zijn dus simpelweg uit balans. Of nog duidelijker gezegd: Op weg naar ziekte.

 

En ja, als ze dan wel gezond ontbijten gaat het beter, maar camoufleer je dan eigenlijk niet wat er echt aan de hand is? (En dat geldt niet alleen voor gapende jongeren in de klas.)

 

Hypoglykemie wordt niet als ziekte gezien, maar als een onschuldig verschijnsel van het feit dat je te lang niet gegeten hebt. Maar dat klopt niet. Een verstoorde glucosehuishouding is nooit onschuldig, het is een symptoom van een verstoord systeem.

 

Nu wil je natuurlijk weten wat er dan precies allemaal aan de hand is, maar dat is niet zo eenvoudig te zeggen. Er zijn namelijk vele oorzaken.

Een nutriëntentekort (niet zo gek bij een dieet van energiedrank en chips), teveel koolhydraten eten, een laaggradige ontsteking, een candida infectie, stress, een toxische belasting, een parodontitis, een slecht functionerende lever, een burn-out of nog vele andere mogelijke oorzaken. Als je wilt uitzoeken waarom jij last hebt van hypoglykemie kun je hulp krijgen in je zoektocht bij professionals die bekend zijn met de materie.

 

Maar goed, als je te maken hebt met gapende pubers in de klas, is het niet eenvoudig om daar iets aan te doen. Het advies om te ontbijten is dan misschien toch wel het makkelijkst. Maar ik pleit voor wat verdergaande oplossingen om de oorzaken van het ontstaan van deze symptomen aan te pakken.

 

Ik denk dat we weer terug moeten naar onderwijs over voeding en gezondheid, dat we de schoolkantine anders moeten inrichten, dat we leerlingen tegen zichzelf beschermen en binnen school houden, zodat ze geen supermarkten onveilig maken in de pauzes. Of meer van dat soort impopulaire oplossingen. Maar ja, ik ben dan ook van de oude stempel en ik geloof niet zo in vrijheid, blijheid. Zeker niet als dat leidt tot een zieke generatie, jongeren die binnen 15-20 jaar nadat ze van school gegaan zijn massaal diabetes ontwikkelen. Of ben ik nu wel heel erg pessimistisch?

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

 

 

 

 

 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)