In een artikel in de NRC van 22 september vertelt Peter Jan Margry, hoogleraar Europese etnologie aan de Universiteit van Amsterdam dat voornamelijk hoger opgeleiden kiezen voor de alternatieve geneeskunde. Hij heeft onderzoek gedaan naar welke alternatieve therapieën in Nederland gebruikt worden en waarom.

Hij geeft aan dat de alternatieve geneeskunde vrijwel alleen in het nieuws komen als er misstanden te melden zijn. Ook beschrijft hij de grote rol in de polariserende beeldvorming over alternatieve geneeswijzen van de Vereniging tegen de Kwakzalverij.

 

Ik citeer: „Maar de vereniging vormt ook een soort wezensvreemde gemeenschap”, zegt Margry, die hooghartig en eenzijdig het eigen gelijk blijft ventileren en koesteren.” Zo blijft de vereniging er volgens hem op hameren dat methoden van alternatieve genezers in de regel geen duidelijke wetenschappelijke onderbouwing hebben.

„Er is geen bewezen werkzame kracht maar het helpt de consumenten, cliënten of patiënten – hoe moet je ze noemen? – wel. Zij voelen zich er beter bij. Of dat reëel is of niet: moeten wij dat bepalen?” Zo noemt de vereniging gebruikers van alternatieve behandelingen onnozel. Ten onrechte, ziet Margry in zijn enquête. „Mensen beseffen in de regel dat de werking onbewezen is, maar toch kiezen zij ervoor, vooral omdat het velen het gevoel geeft dat er aandacht voor hen is en dat het hen helpt.”

 

Ehh, zij kiezen ervoor omdat ze het gevoel hebben dat er aandacht voor hen is?

 

Ze hebben niet alleen dat gevoel, er IS aandacht voor hen. En niet alleen de aandacht helpt, ook de behandelingen zelf zijn effectief. (Al is dat natuurlijk het laatste wat men wil aannemen.)

 

Ik heb er altijd wat moeite mee als we alle genezingen en verbeteringen op het placebo effect gooien. Dat komt omdat mijn lichaam mij altijd meteen laat merken of een bepaalde stof effectief is of niet. En ik heb echt geen andere benadering bij iedere voedingsaanpassing of nieuw supplement wat ik uitprobeer. Mijn lichaam is wat dat betreft zo helder als maar zijn kan.

 

Voor mij is het overigens geen nieuws dat vooral hoogopgeleiden zich wenden tot complementaire (ik noem het liever geen alternatieve) behandelaren. Voor de tegenstanders van de complementaire geneeskunde (whoever they may be?) is dit onbegrijpelijk. Ik spreek overigens over behandelaren en niet over genezers, zoals de VtdK dit gewoonlijk doet. Ik ben door hen al eens uitgemaakt voor natuurgenezeres, alsof mijn persoonlijke gaven mensen zouden kunnen genezen.

 

Nee natuurlijk niet. Ik heb geen blauwe jurk.

 

Toch wordt hier wel een kern geraakt. Een complementaire behandelaar begeleidt mensen op weg naar herstel met behulp van natuurlijke behandelmethoden. Wij genezen dus niet, dat doen de mensen zelf. En eerlijk gezegd verbaas ik mij erover dat niemand in opstand komt, dat het normaal gevonden wordt om als hogeropgeleide onnozel genoemd te worden.

 

Maar goed we dwalen af. De vraag luidde:

 

Hoe is het toch mogelijk dat hoogopgeleide mensen kiezen voor complementaire geneeswijzen?

 

Zijn dit onnozele gehersenspoelde, complotdenkers? Of zijn het intelligente mensen die goed in staat zijn om eigen keuzes te maken? Of spelen er nog andere zaken een rol?

 

Freek de Jonge sloeg op 22 september in een commentaar in Vrij Nederland de spijker op zijn kop. “Er zou geen behoefte aan alternatieve geneeskunde zijn als de reguliere voldeed.”

 

De huidige generatie is heel goed in staat om zelf keuzes te maken, om te zien wat wel en niet werkt.

 

Vanuit mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat de cliënten die ik in de afgelopen 25 jaar gezien heb, bijna zonder uitzondering een enorme lijdensweg achter de rug hadden. Het zijn de mensen die in de reguliere zorg van het kastje naar de muur gestuurd zijn, die tegen die muren van onbegrip en onmenselijkheid opgelopen zijn. Het zijn de mensen die niet gehoord zijn, voor aansteller en psychiatrisch patiënt uitgemaakt zijn.

 

Het zijn mensen die weten dat er wel oplossingen voor hun problemen moeten zijn, maar die door nare, (wat zeg ik? verschrikkelijke en soms mensonterende) ervaringen het heft in eigen hand nemen, hun eigen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen gezondheid en op zoek gaan naar iemand die wel bereid is om met hen mee te denken.

 

Het gaat om deze mensen!

 

Zij zijn zo blij en dankbaar als ze wel gehoord worden, als ze wel het heft in eigen handen kunnen nemen. Als ze door bijvoorbeeld lifestyle veranderingen inzicht krijgen in hun eigen lichaam en weer gezond worden.

 

Dat is waar het om gaat.

 

En natuurlijk ben ik bevooroordeeld.

Ik zie niet wat artsen in ziekenhuizen zien: ‘de excessen van al die kwakzalvers die mensen van de wal in de sloot helpen’. (En ja die zijn er  heus wel eens).

Ik zie alleen de andere kant en het is tijd dat die andere kant naar buiten komt.

 

Na mijn open brief aan Europese Wetenschapsraad ben ik overladen met ervaringsverhalen, brieven en steunbetuigingen. Ik denk dat het belangrijk is om de verhalen te bundelen. Daarom heb ik besloten om een deel van mijn website beschikbaar te stellen voor ervaringsverhalen. Ik wil een soort witboek samenstellen voor de complementaire zorg, zodat ook deze kant eens belicht wordt.

 

Als jij (als hoog- of laagopgeleid medemens) je verhaal wilt delen, ben je welkom om via het contactformulier op deze site (dus niet via Facebook) beknopt je verhaal te doen. Zou je in maximaal 400 woorden kunnen opschrijven waarom je een complementaire behandelaar hebt bezocht, inclusief eventuele negatieve ervaringen in de reguliere zorg, welke discipline deze behandelaar uitoefent en wat de resultaten zijn? Ik zal je verhaal anoniem, maar wel met je initialen plaatsen op mijn site indien je voldoet aan de volgende voorwaarden:

  • Een ervaringsverhaal, niet langer dan 400 woorden.
  • Vermelding van je volledige naam en correct emailadres (wat niet zichtbaar zal zijn).
  • Respectvol geschreven.

 

Ik ben me ervan bewust dat ik veel reacties kan krijgen, vandaar dat ik meteen vraag of er iemand is die mij kan helpen om de verhalen te lezen en te controleren.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie


 

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)