Er is geen gezondheidsonderwerp waarover zoveel wordt gediscussieerd als vitamine B12. De enige juiste behandeling van een vitamine B12 tekort is regelmatig onderwerp van felle discussies. Op fora, Facebookgroepen en zelfs in wetenschappelijke studies. Ik neem dan ook een enorm risico om mij hier eens in te mengen.

 

Maar goed, waarom is er zoveel discussie over de behandeling van een B12 tekort? Waarom staan mensen elkaar bijna naar het leven als het over B12 suppletie gaat?

 

Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik vermoed dat de mensen die baat hebben bij hydroxycobalamine injecties zich gesterkt voelen door de reguliere gedachte dat vrijwel alleen injecties werkzaam kunnen zijn. Daar tegenover zijn er ook mensen die erg opknappen van smelttabletten en dus vinden dat injecties niet de enige oplossing zijn.

 

In beide groepen zijn er ook mensen die aanvankelijk opknappen van de gekozen strategie, maar naar verloop van tijd moeten switchen omdat zij volledig crashen op ofwel injecties ofwel smelttabletten.

 

Het wordt dus tijd voor wat nuancering.

 

Naar mijn idee ligt de wortel van het probleem in het feit dat mensen niet weten wat de oorzaak is van hun vitamine B12 tekort. Ik denk dat daar nogal wat misverstanden over bestaan, vandaar mijn poging vandaag tot verheldering. En sorry als het technisch wordt, soms moet dat gewoon even.

 

Er zijn diverse oorzaken van een vitamine B12 tekort en juist de oorzaak bepaalt nu net welke soort en toedieningsvorm van vitamine B12 voor jou geschikt is. Zoals je misschien nu al snapt; er heeft niemand ‘gelijk’. Er is geen optimale vorm en toedieningsvorm van vitamine B12 voor iedereen.

 

Je kunt de strijdbijl dus nu maar vast begraven.

 

De Gezondheidsraad is van mening dat de beste vorm van toedienen bestaat uit Hydroxycobalamine injecties. Waarschijnlijk zijn zij tot die conclusie gekomen omdat uit onderzoek blijkt dat veel mensen hier goed op reageren.

 

Waarom reageren zoveel mensen goed op de injecties?

 

Hydroxycobalamine is een stof die bij uitstek geschikt is om gifstoffen te ‘binden’. Het zorgt ervoor dat bijvoorbeeld koolmonoxide, toxinen van schimmels en gisten of cyanide snel het lichaam kunnen verlaten. Hydroxycobalamine wordt hierbij opgeofferd en dan heb je al gauw een tekort. Wanneer je lichaam heel veel toxinen (zelf geproduceerd, door pathogenen of van buiten af) moet afvoeren, is de kans groot dat je B12 gehalte zakt.

 

Een gemeenschappelijke factor bij slachtoffers van toxische stoffen en chronisch zieken, is een tekort aan stikstofmonoxide (NO, niet te verwarren met lachgas N2O). Stikstofmonoxide is als vrije radicaal essentieel voor elke cel. Maar wanneer het teveel wordt geproduceerd, is het ongelooflijk schadelijk. Deze overmaat komt voor wanneer het zich combineert met andere vrije radicalen (Superoxide) om peroxynitriet (ONOO) te vormen.

 

Peroxynitriet is zeer giftig en veroorzaakt mitochondriale schade, ofwel het legt je energieproductiesysteem plat. Onderzoek toont aan dat lage niveaus van stikstofmonoxide en hoge hoeveelheden peroxynitriet, worden gevonden in toxine slachtoffers en bij veel patiënten met chronische ziekten. Hydroxycobalamine is bij hen in staat om het zeer giftige peroxynitriet weg te vangen, wat verklaart dat veel chronisch zieken soms extreme doses hydroxycobalamine nodig hebben.

 

Natuurlijk is het van belang dat je dan hydroxycobalamine gaat spuiten, maar wanneer je de spuit als DE oplossing ziet, ga je voorbij aan de onderliggende oorzaak. (En als je die vindt en behandelt, bestaat de kans dat je de spuit niet meer nodig hebt.) Het vervelende is wel dat de toxische stoffen moeilijk in bloed aan te tonen zijn als je eenmaal spuit. Het lichaam zorgt er namelijk heel snel voor dat de boel wordt opgeruimd.

 

Een grote groep mensen heeft geen toxische belasting, maar heeft alleen een opnameprobleem van vitamine B12. Zij slikken misschien medicatie (zoals bv. maagzuurremmers) waardoor er te weinig B12 vanuit de spijsvertering wordt opgenomen. Het is ook mogelijk dat je gewoon te weinig B12 bevattende voedingsmiddelen eet, dat is het geval bij veganisten.

 

Voor deze groep is het gebruik van smelttabletten (onder de tong voor een goede opname) in een relatief lage dosering voldoende om het tekort te voorkomen of op te lossen. Ik zou deze groep geen cyanocobalamine willen adviseren, omdat deze vorm niet goed verwerkt wordt door je lichaam. Kies dan voor methylcobalamine, dan maak je het je lichaam veel makkelijker.

 

Methylcobalamine is samen met methylfolaat van belang bij methyleringsproblemen. Om methylcobalamine te transporteren is er voldoende glutathion (een belangrijke lichaamseigen antioxidant) nodig. Mocht alleen methylcobalamine geen goede resultaten geven, dan bestaat de kans dat er sprake is van een glutathiontekort.

 

Een andere groep mensen heeft last van specifieke mutaties in de vitamine B12 regulerende genen. Zij hebben baat bij een vorm die bij hun genetische mutatie past. Veelal werkt dan een combinatie methylcobalamine en adenosylcobalamine (of een van beiden) wel goed. Wil je dat uitzoeken, laat dan de Methylmalonzuur waarde en de Holo TC waarde bepalen. Daaraan kun je zien welke vorm voor jou ideaal zou zijn. Bij een (licht) verhoogde Methylmalonzuurwaarde is er sprake van een tekort aan adenosylcobalamine.

 

Adenosylcobalamine werkt specifiek in de mitochondriën, als een soort vonk om je energiesysteem op te starten. Bij een tekort hiervan ben je dus erg moe, maar knap je snel op bij suppletie hiervan.

 

Ik kan in dit blog niet volledig zijn. Ik ben mij ervan bewust dat er zeker over genetische variaties en het gebruik van vitamine B12 nog veel meer te vertellen is, maar het moet wel leesbaar blijven. Als je behoefte hebt aan meer informatie en referenties kun je tenslotte altijd bij ons een cursus volgen.

 

Yvonne van Stigt, master in de klinische Psycho Neuro Immunologie

The following two tabs change content below.
Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt wordt als evolutionair gezondheidsdeskundige veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Meer dan 20 jaar geleden gaf haar eigen lichaam aan dat er iets niet goed ging, Yvonne was chronisch moe. Omdat de onderzoeken in het medische circuit geen duidelijkheid gaven, is zijzelf op onderzoek uit gegaan. Door de verandering van haar voedingspatroon kon zij snel weer functioneren en is zij volop gaan studeren. Dit heeft geresulteerd in een vijftal boeken Bekijk de boeken en de Oerslank organisatie. Op dit moment is Yvonne directeur en hoofddocent bij het OPFG, een vernieuwende onderwijsorganisatie op het gebied van de leefstijlgeneeskunde. Wil je daar meer over weten? Neem hier een kijkje op de site van de opleiding
Yvonne van Stigt

Laatste berichten van Yvonne van Stigt (toon alles)